โดนสั่งให้วิจัยองุ่นไร้เมล็ดของโครงการหลวง  ว่าเอาไปทำอะไรได้บ้าง

สุดท้ายก็ตัดสินใจทำซอสองุ่นกับแยม....
แล้วก็เอามาประกอบร่างกับเครปเค้ก  .....


ออกมาหน้าตาแบบนี้

แอบเซ็ง...........

เพราะว่ากระทะเล็กไป  .....  เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จะไปสอยใบใหญ่เท่าบ้านมา

เครปเค้กไม่บอกวิธีทำละกัน... ง่ายๆเหมือนแพนเค้ก ทอดแป้งฮอตเค้กบางๆ
แล้วก็เอาครีมมาโปะๆ เท่านั้นเอง


เพสองุ่น จริงๆแล้วไม่ได้ทำยากเลย .... ....  ปัญหาขององุ่นคือถ้าเอามาทำอะไรแบบนี้จะต้องเสียเวลา
คว้านเอาเมล็ดออก ซึ่ง ..... มันเสียเวลามากๆ  แล้วก็ทำให้ผลองุ่นเละไม่เป็นท่า...

ดังนั้น องุ่นไร้เมล็ดจึงเหมาะกับอะไรพวกนี้ด้วยประการทั้งปวงเลยล่ะ

เริ่มต้นง่ายๆเราก็ต้องล้างองุ่นก่อน  ล้างผ่านน้ำ  เด็ดออกจากขั้วให้หมด
(รูปประกอบอาจสั่วขั้นร้ายแรง ...)



จากนั้น...ก็ปั่น .....สำหรับซอสองุ่นเท่านั้น 
ส่วนแยม  ไม่ต้องปั่น ให้ใส่หม้อเป็นลูกๆนั่นแหละ แล้วเติมน้ำนิดหน่อยพอ
หมายเหตุ*
วิธีการทำแยมก็เหมือนกันกับวิธีการทำซอสหรือเพสองุ่น .... เพียงแต่ปริมาณน้ำตาลและเพกตินในสูตรไม่เท่ากัน


เอาล่ะมาเข้าเรื่องซอสองุ่นกันต่อ....

จากนั้นก็ทำการปั่นปั่น....
แต่ใช้คนปั่นให้ถูกคนหน่อยนะ ไม่งั้นมันจะดูอันตราย  ดูเสี่ยงไม่น่ารับประทานดังเช่นภาพตัวอย่าง


หลังจากนั้นก็ไปเตรียมส่วนผสมของน้ำตาลกับเพกติน  โดยธรรมชาติองุ่นเป็นผลไม้เพกตินต่ำ
เวลาจะทำแยมจะต้องใส่เพิ่มลงไป  ซึ่งไอ้ต่ำที่ว่าเราก็ไม่รู้ว่ามีอยู่เท่าไหร่เหมือนกัน
ช่างมันเหอะ ไม่ได้อยากสนใจ หนังสือเรียนตอน ปี 3 มันว่าไง เราก็ว่าตามมัน

เพื่อให้การละลายน้ำเป็นไปได้ดีขึ้น   ให้แบ่งน้ำตาลมา 2เท่าของน้ำหนักเพกตินที่ใช้ ผสมให้เข้ากัน
ปริมาณเพกตินที่ใช้ก็ยังขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำตาลทั้งหมดที่มีในสูตร  ... อันนี้ก็ไม่รู้อธิบายไงเหมือนกัน
เราก็ไม่เข้าใจ  ...สรุปว่ากูก็มั่วเหมือนกันแหละ  กะเอาจากสูตรต้นแบบเลย  ...พอลดน้ำตาลก็เพิ่มเพกตินขึ้นตาม



ตวงน้ำเปล่า  ปริมาณ 7เท่าของเพกติน  ตั้งไฟให้ร้อนแล้วค่อยๆตักส่วนผสมเพกตินกับน้ำตาลลงไป
ค่อยๆคนให้ละลาย   ละลายจนเป็นเนื้อเดียวกัน มันจะหนึบๆ เหมือนขนมกัมมี่ อะไรแบบนั้น ก็ปิดไฟ
กรุณาระวังด้วย อย่าปิดไฟผิด ...เดี๋ยวห้องครัวมืด ....  ให้ปิดไฟเตาแกสครับ *ยิ้ม*



หลังจากนั้นก็หันไปสนใจหม้อใบใหญ่ได้แล้ว

ใส่ส่วนผสมที่ขององุ่นที่ปั่นละเอียดจนเละเป็นน้ำ ตั้งให้เดือดก่อนซักครู่หนึ่ง
ค่อยๆเติมส่วนผสมเพกตินที่ละลายแล้วลงไปช้าๆ ค่อยๆเติม  ระวังจับเป็นก้อน


พอเพกตินหมดถึงจะใส่น้ำตาลทรายทั้งหมดที่ใช้ในสูตรลงไป  อันนี้ก็ค่อยๆใส่เช่นเดียวกัน
เคี่ยวไปเรื่อยๆ คนไปเรื่อยๆพอเข้าที่ กรุณาระวังคนผิดหม้อ .....  ไม่รู้ว่าหม้อไหนกันแน่ หูดำทั้งคู่เลย ก้าก

*แขกรับเชิญ* โอชิทาริ ยูชิ หน้าหม้อ  โดนเรียกมาระหว่างกำลังซ้อมวงเมกาเนะ
ใครจะเถียงว่าใช่ไม่หน้าม่อ เอ้ย  หน้าหม้อ มาต่อยกันดีกว่า  ก็เห็นอยู่ชัดๆว่าคนซอสอยู่หน้าหม้ออะ -*-

(คำถาม แล้วเทะหายไปไหน ?)


เวลาที่เคี่ยว..ก็ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่เหมือนกัน ของเราเอาจนเทกซ์เจอร์มันหนืดๆ  แล้วก็มีกลิ่นหอมขององุ่นฟุ้งไปทั่ว
(นักวิทยาศาสตร์การอาหารที่ดีควรจะจับเวลา...เพราะทำอีกครั้งจะได้ทำได้เหมือนเดิม...
แต่เราทำกินเล่นๆเฉยๆ เลยช่างหัวมัน เอาไว้ในอนาคตจะขายก่อนค่อยมาทำ  ...
กรุณาอย่าเอาเยี่ยงอย่าง เราไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์การอาหารที่ดีเลยแม้แต่น้อยครับ)


ส่วนวิธีประกอบร่างกับเครปเค้ก ก็ง่ายๆ
ผสมแป้งเครป...ทอดด้วยกระทะแบน พักแป้งทิ้งไว้ให้เย็น
จากนั้นก็แบ่งซอสองุ่น ตีกับครีมสด  ..เอาไว้ปาดรองระหว่างชั้นเครป
เปิดเสร็จเอาเข้าตู้เย็นให้ครีมเซตตัวนิดหน่อย  แล้วค่อยเอาออกมาราดซอสองุ่นที่ทำให้อีกรอบ

ตักลูกองุ่นที่ทำแยมแยกไว้ต่างหากประดับลงไปก็เป็นอันเสร็จ


ออกมาหน้าตาแบบนี้ ยังกะเครปบลูเบอรี่ แต่ไม่ใช่นะ  องุ่นตะหาก *-*
รสชาติก็เข้มข้นดี  ยืนยันโดยผู้ทดสอบชิมทั่วบ้าน  ....  เค้าว่ากันว่า แซ่บเพราะซอสองุ่นนี่แหละ
การที่ปั่นจนเละทำให้กลิ่นองุ่นที่ผิวองุ่นแรงขึ้น  ก็เลยองุ่นสุดๆ  เข้มข้นสะใจไปเลย

หน้าตามันก็พอไปวัดได้แหละนะ  แต่ถ้าคิดจะขายต้องไปอัพเกรดก่อน...

ที่สำคัญ  ให้ใครเค้ารู้ไม่ได้ว่าอินูอิเป็นคนทำ  *หัวเราะ*

(อ่าวเฮ้ย  ...เค้าก็รู้กันหมดแล้วนี่หว่า ก็ดูมันจั่วหัวบล็อกซะสิ  OTL)