* theme ใหม่แล้วนะ ใครไม่เห็น Ctrl+F5ด้วย  เพิ่งได้แพมแฟลตของดรีมไลฟ์5
มาก็เลยบ้าแสกนมาทำธีมซะเลย   คนคิดๆได้ไงวะ  น่ารักเวอร์ คุณเร๊นนนนน*

Around comicon road * 3
หมายความว่าเหตุการณ์ที่เกิดช่วงงานคอมิคอนโร้ด3
ทั้งก่อนงานและหลังงานอะนะ  รีพอร์ทรวดไปเลยตั้งแต่วันที่ 16-19 พค.

เลทสุดๆแล้วล่ะมั้งเลยมาจนจะหมดเดือน พค.อยู่แล้วแม่งเพิ่งมาอัพ 
แต่ไม่ต้องกลัวเอนทรี่นี้ ยาวจุใจ และ โหลดโหด แน่นอน เพราะว่าอุดมไปด้วย

สาระ  สาระ  แล้วก็สาระ

เอาล่ะ  มาเริ่มที่การเดินทางจากเชียงใหม่ของเราดีกว่า

วันที่ 16

เราออกจากเชียงใหม่ไปกทม.  ตอน 8โมงเช้าถึงกรุงเทพราวๆเกือบ 10โมง
คาราเอลก็มารับไปที่บ้าน   ทิ้งให้เรานั่งเล่นกันกับเจ๊โมจิแล้วก็ไปธุระ  วันนั้นเราไม่มี
อะไรทำก็เลยนอนกลิ้งดูดรีมไลฟ์ 4 (มอมเมาเจ๊โมจิตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน)
แล้วก็เอา pureboys backstage ไปเปิดเพราะว่าจะแกล้งให้เจ๊โมจิตายเพราะว่าทักกี้
(อนึ่ง เจ๊โมจิเป็นสาวกทาคิยูคิคุงเค้าน่ะ)

ก็นั่งดูดรีมไลฟ์เคล้าเสียงระเบิดหัวเราะของเจ๊ไปแล้วก็นั่งตัดพวงกุญแจลายใหม่
อีก 3 ลายที่ทำทันแค่นี้  เสียดายเนอะ    คราวหน้ารีเควสมาสิอยากได้ลายไหน

ก็วันนั้นอาการเรายังแย่ๆอยู่นิดๆ คือเพิ่งสร้างไข้หายเมาจากที่ไม่สบายรวด 10วันนั่น
แหละนะ   ก็เหลืออาการไข้อ่อนๆกับเจ็บคอนิดหน่อย   แต่ว่าก็กินยาที่บ้านเจ๊
กินข้าวครบมื้อ (บะหมี่เป็ดซองๆ ของเจ๊อร่อยโคตรแต่มันอืดจนกินไม่หมดเลย 55)
แล้วก็นอนตรงเวลา (เรอะ)   ....ตื่นมาเช้าอีกวันมันก็เลยไม่เป็นอะไรน่ะ

เช้าวันที่17  

ตื่นตั้งแต่ 7โมง ออกบ้านไปรับคุลาล่า   แล้วก็ไปที่รถไฟฟ้าอ่อนนุช
ส่งคุลาล่าแล้วเราก็นั่งต่อไปที่ดิโอสยาม  นัดใหม่  นัดอากิซัง โรว์ซัง เอาไว้ที่นั่น
วันนี้รู้สึกว่าตัวเองหายเจ็บคอแล้วไปโดยปริยาย   กับที่ตอนเช้าไปกินมื้อเช้าที่
แมคโดนัลด์สาขาดิโอสยาม ก็ซัดยาแก้อักเสบเม็ดสุดท้ายหมดไปพอดี 
มันคงหายพอดีสินะ  แต่พารานี่ต้องเลิกกินแล้วเพราะว่า ก้มดูขา ดูแขนตัวเอง...
ก็พบว่าเลือดออกมาเป็นจ้ำๆตามรูขุมขนอะ โอววว พระเจ้า ตับหนูคงแย่แล้ว *-* 
ขืนกินต่อไปอาจจะเลือดเป็นพิษตาย

ถึงที่ดิโอสยามประมาณ 9 โมงครึ่ง  ก็โทรหาเจ้าบ้าน  คือใหม่
คุณเธอยังเพิ่งตื่น   เราก็เลยต้องไซโคให้ลุกๆมารับเราซะ   เราก็นั่งกินแมครอ
กินไปก็ขุดเอาจดหมายที่ต้องตอบกลับมานั่งเขียน  แต่ไหงเขียนไปเขียนมาคนที่
จะส่งให้ดันเดินดุ่มๆเข้ามาหาซะงั้นทำเอาเสียเซลฟ์  ก้ากกก  
(ประมาณเก้าโมงกว่าอีกหน่อยล่ะมั้งถ้าจำไม่ผิดแหละนะที่อากิซังกับโรว์ซังมาถึง)   
จากนั้นก็เป็นใหม่ แล้วก็พวกเด็กๆ  คือน้องเรียวนะกับน้องเอ๋  ตามมาจนครบ

เมื่อครบองค์ประชุมแล้วก็เคลื่อนพลต่อไปที่บ้านใหม่
แล้วพวกเราก็ต้องหาอะไรทำรอป้าหัวปลาหมึก  เอ้ยพี่จ๊อยที่จะมาเอาตอนบ่ายๆโน่น
ก็เริ่มที่ใหม่เปิดเกมเทล   ให้เลอองตายให้เป็นขวัญตาว่างั้น  .....  จากนั้นแขกผู้มีเกียรติ
ก็ร่วมกันค้นของในห้องใหม่   เอาของกลางมาให้หมด ?   ....  สุดท้ายก็ไปจบที่เล่นไพ่
เริ่มที่เล่นสลาฟ ...เพราะว่าตอนแรกจะเล่นไพ่เรียกชื่อ แต่เราตั้งชื่อให้แล้วดันไม่เอากัน
อะไรกัน  ชื่อสมเปิง   สมศรี    พิศมัย  มันไม่ดีตรงไหน (หัวเราะ)

ก็เล่นสลาฟก่อน   ตาแรก...จำไม่ได้แล้วอะว่าใครได้เป็นคิง  รู้สึกจะน้องเอ๋ ใช่ปะ ?
แต่ตาต่อไปจนตาสุดท้าย ไม่มีใครล้มเราได้ *หัวเราะ*  

จนเป็นที่หมั่นไส้ว่าอุริเป็นคิงอีกแล้วเหรอ

สุดท้ายทุกคนก็เปลี่ยนไปเล่นไพ่อีแก่กัน .... เพราะว่าเริ่มหมั่นไส้ที่ล้มคิงไม่ลงซักที
อารมณ์ว่าวนถึงเราซัก 3รอบก็นอคทุกที (เร็วสุด 2รอบก็นอคก็มีนะ) ซึ่งก็ดี

เราจะได้เป็นคิงตลอดกาลไงไม่มีใครล้ม  (แถวบ้านเรียกว่าเลว)

พอไปเล่นไพ่อีแก่เท่านั้นแหละ คิงจากสลาฟแม่งก็ซวยคนแรก  
แถมเจ้าบ้านดันเอาน้ำมะเขือเทศมาลงทัณฑ์อีกอะ   ตอนแรกยอมรับว่าเราโคตร
"ปอด" เลย ไม่กล้ากิน แต่ด้วยความที่ว่าสปิริตแรงแล้วก็......ขี้เก๊ก (หัวเราะ)
ก็เลยยกซดอึกเดียวหมด   รสชาติไม่ได้เลวร้ายไปกว่าที่เราทำเองในห้องแล็บเลย 
และเพื่อความแน่ใจเราก็เลยเทกินอีกแก้ว  สร้างความงงงวยให้กับ
ประชากรที่เหลือในห้องมากนักว่า  ....อุริมันไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ  ...

จากนั้นก็เริ่มเล่นกันต่อ   เหยื่อที่ตายตามมาก็คือโรว์ซัง ....ผู้ซึ่งตายสนิทจริงๆ
ได้ข่าวว่าร้ายแรงมากแล้วก็น้องเรียวนะ  นอกนั้นก็ไม่มีใครโดน  โชคดีกันไปนะ   ...
แต่พอมาคิดๆ ดูแล้วก็เลิกดีกว่า  เพราะว่าคนที่เหลือไม่อยากตกเป็นเหยื่อ 
ส่วนเราน่ะเฉยๆ  ไร้เทียมทานไปแล้ว ก็แค่น้ำมะเขือเทศ  กินสองแก้วแล้วชินแล้ว
ต่อไปก็กินได้อีกแหละ   แต่ก็ไม่ชอบหรอกนะ มันแหยะๆ

ต่อจากไพ่ธรรมดา ก็ไปจบกับไพ่เซอร์คัส   ซึ่งมีสโลแกนประจำการเล่นว่า
"เกมจะไม่จบภายใน 1ชั่วโมง"   ก็นั่งจับกัน จั่วกัน  อ้วกแตกไป 
ขนาดเราจับคู่เล่นให้เกมมันจบไวขึ้นแต่มันก็ยังกินเวลาเป็นชั่วโมงเหมือนกันนะ   
ก็เป็นคู่เรากับอากิซัง   โรว์ซังกับน้องเอ๋  ใหม่กับน้องเรียวนะ
สุดท้ายน้องเอ๋กับโรว์ซังก็ชนะไป ทั้งๆที่......เพลี่ยงพล้ำจะให้เรากับอากิซังชนะ
หลายรอบแล้วแท้ๆ   แต่ก็ไม่ชนะเพราะว่าทำตัวเองมั่งล่ะ  กับสวรรค์กลั่นแกล้งมั่งล่ะ
คือเราไม่ค่อยจะจับได้สีเหลืองเลยมีการแซวๆว่า ไอ้พวกริคไคไม่รัก  

แต่ก็แล้วไง ริคไคไม่รักเราแต่เรารักริคไค !!!

พอเริ่มบ่ายก็เริ่มหิว เราก็ย้ายตูดกันไป ออกจากบ้านของใหม่ไปที่ร้านของใหม่ 
เริ่มทำของกินกัน  เริ่มด้วยทาโกะยากิสยองขวัญของโรว์ซังที่ใส่บ้าบอคอแตก
อะไรไม่รู้ลงไปตั้งแต่ชอกโกแลตเอยเยลลี่เอย อะไรอีกล่ะ  

เราจำได้แค่ว่าเราอะกินอันที่เป็นชอกโกแลตไปอันนึงด้วยแหละ กร้าก 
ไม่ตายแต่ก็กินต่อไม่ได้เลย 5555    จริงๆทาโกะยากิมันต้องใส่ปลาหมึก

แต่มันแพงแล้วก็บางคนไม่กินมันก็เลยกลายเป็นไส้อื่นไป
อย่างปูอัด อย่างกุ้ง แล้วก็เบคอน


นี่คือตอนระหว่างทำล่ะ ทุกคนมาสามัคคีกันช่วยกันทำ ก็ขำๆดี
ไม่รู้ว่าใครเป็นมือวางระเบิดไปบ้าง 555


เริ่มกลมแล้วๆ



ชะแว้บออกมาเป็นทาโกะยากิ เวอร์ชั่น .......เสี่ยงดวง



แล้วก็มีโอโคโนะมิยากิด้วยนะ *-*

ฝั่งทางอากิซังทำเกี๊ยวซ่า...... เราได้ช่วยทำนิดหน่อย  เราไม่เคยทำนะเกี๊ยวซ่าอะ
เพราะว่าที่ประเทศเชียงใหม่แสนรักมันไม่มีแป้งเกี๊ยวซ่าขายอะ   -*-  
หน้าที่ของเราคราวนี้ก็คือการซอยกะหล่ำ  ซึ่งหงุดหงิดนิดหน่อย 
เราอยากได้อีโต้อันใหญ่ๆกับเขียงอันโตๆอะจะสามารถซอยกะหล่ำได้ละเอียดยิบ
ในเวลาอันรวดเร็วเลยแหละ
(อันนี้เอามีดปอกผลไม้ค่อยๆเฉือนในจานเซรามิกไง เลยไม่ใจเลย)

เกี๊ยวซ่าที่ห่อเสร็จแล้ว


แล้วก็ทอด  (แอบมีเหตุการณ์แกสหมดเกิดขึ้นด้วย)


สุกแล้ว  น่ากินมั้ย

สรุปว่างานนี้แม่ครัวหลักสองคนคืออากิซังกับโรว์ซังนะฮ้า
(ตอนปิ๊กนิกยูคิเรียวเป็นเรากับใหม่)   ..เพิ่งเห็นตอนทำอาหาร *-* 
แหมๆ ทำเก่งเหมือนกันนะเนี่ย    มาม๊ะ แต่งเข้าบ้านเราเหอะ
....เราจะได้แขวนตะหลิวกับกระทะซักที (หัวเราะ)
^
พูดจาวอนโดนตีนเนอะ

ทำไปได้ซักพักมั้งพี่จ๊อยก็มา *-* ก็กลายเป็นว่าครบองค์ประชุมไปในปริยาย

ไม่นานของกินก็เสร็จ   ก็ได้ย้านก้นกันเข้าไปนั่งดูฮิงะมิวจอหย่ายยย *-* 
แต่ก่อนจะแว้บเข้าไปเราก็กระทำการเลวโดยการ "ผสมเหล้า"  โอ้ย ก็เราดันเหลือบไป
เห็นขวดน้ำหวานกับขวดเหล้านี่หว่า  แล้วใหม่ก็บอกว่าอุริกินได้นะ *-*
กินได้ก็เสร็จอะดิ *-*  แต่ในบรรดาคนที่มาทั้งหมด  ก็มีเราคนเดียวนั่นแหละที่กิน

รู้สึกว่าทำตัวเป็นคนไม่ดีต่อหน้าเยาวชน แต่ก็นะ.....ก็เค้าชอบอ้ะ *-*//

ตอนนั่งดูฮิงะมิว  นี่ก็เป็นรอบแรกที่เราได้ดูนะ   .....ของเราสั่งแผ่นไว้เหมือนกัน
แต่ชิ่งมากทม.ก่อน   รู้สึกพี่แอนจะส่งแผ่นสวนให้กับที่เราไปกทม.พอดีเลยแหละ
ฮ่าๆๆ  ก็เลยมาดูของอากิซังกับโรว์ซังแทน  โอ้ววว รู้สึกว่ามันมันส์โคตรๆ อะ 
คิดถึงสโลแกนที่ซานาบอกเรา  ฮิงะ สีม่วง ขำเพิ่มเป็น 5เท่า
แต่ละมุขนี่แบบว่าเลวมากอะ ยิ่งแบคสเตจเรานี่แทบจะร้องไห้ ....เพราะมันขำอะ
อีบาชอนมันทำอะไร๊  โอยยย โทโมะก็อีกคน  ออกมาเสื่อมกันเร้อออออ *หัวเราะ*

แต่ตอนกลางวันได้นั่งดูแค่ตอนแข่งธรรมดา  (แบคสเตจไปดูที่บ้านใหม่ตอนกลางคืน)
ก็  สังเกตว่าตอนริคไคออก  ยุกกี้มา อุริกับอากิซังจะเงียบมาก   สมาธิสูง จ้องเข้าไป 
คนสวยยยยย  คนอื่นไม่ได้มองหรอก หึหึหึ   ก็จะเป็นว่าในสมาธิ 100%
ก็มีจดจ้อง 50%  เพ้ออีก 50%  แต่พอเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น เราก็มีนิสัยไม่ดีพากย์
เกรียนซับนรกทับไปบ้าง อันนี้ต้องยอมรับว่าติดมาจากซานา(หัวเราะ)
ก็เมื่อวานที่เราเอาฮิงะมิวไปดูที่บ้านซานามันก็พากย์เกรียนเหมือนกัน

สรุปผลการทดลองได้ว่าตอนที่เราไปซานาอาจจะสิงร่างเรา ....

ฮิงะมิวทำให้เราติดใจเพราะว่าตูดของเหล่าๆฮิงะนั่นแหละ ก้ากกกกก 
ทั้งเพลง Dark horse  ททั้ง Viking horn  ทำเอาแทบลุกขึ้นมาเต้น (ก้ากๆๆๆๆ)

แต่ก็ดูไม่ทันจะได้จบก็เย็นมากแล้วก็เลยออกไปส่งน้องเรียวนะ  
กับพอดีที่สามบุโจวปรึกษากันว่า  อยากได้ออฟเป็นดอกไม้ ก็เลยรวดเดินไปซื้อดอกไม้
กันที่ปากคลองตลาด  อาโตเบะเป็นคนแรกที่ได้มาเลย เพราะว่าดอกกุหลาบสีแดง
มันค่อนข้างจะหาง่ายอะ   คนต่อมาที่ได้ก็คือเทสึกะ  เป็นดอกออกโทนเหลืองๆ
ส่วนยุคิมุระเนี่ย  แพงสุด และหานานสุด  แถมไม่ได้มาเป็นช่อ  ....... ได้มาเป็นดอกๆ 
ต้องไปซื้อพวกที่ห่อแยกอะ แล้วตอนเช้าอีกวัน 
ก็ให้เรียวมะคุงมานั่งทำช่อดอกไม้ให้ *หัวเราะ*

เป็นออฟชั่นที่ลงทุนมากๆ เหมือนกันนะเนี่ย

พอได้ของครบก็กลับไปนั่งดูฮิงะต่ออีกนิดนึง.....แล้วก็ย้ายของไปที่บ้านใหม่......
ปีศาจรีโมทอุโร๊ะก็ออกอาลาวาด เอ้ย ....จะพูดให้ถูกต้องบอกว่าเจ้าบ้านโดนยึดทีวีไปแล้ว
ก็เริ่มนั่งดูโน่นดูนี่กัน ทั้งยูบีซี  ซักพักก็เปิดเดียร์บอยส์มิว ...ฆ่าเจ้าบ้านด้วยมินามิ
แล้วก็เปลี่ยนเป็นทริคอน  ศึกษาเอาไว้ก่อนเพราะว่าเดี๋ยวเรากับอากิซังแล้วก็โรว์ซังแล้ว
ก็ใหม่จะต้องคอสด้วยกันงานโอโตเมะ   ก็นั่งดูไปขำไป   เลือดหยดไป......(ฉากนั้นแหละ)

ซักพักมั้ง  สามทุ่มได้พ่อน้องเอ๋ก็มารับ  ... นึกว่าจะทิ้งลูกไว้กับพวกเราซะแล้ว 555
แล้วก็ใหม่กับโรว์ซังก็ออกไปส่ง เพราะว่าฝนตก  ตอนแรกจะไปกันหมดนั่นแหละ
แต่ว่าเพราะว่าฝนเราก็เลยไม่ได้ออกไปกันครบทุกคน  

ตอนแรก หลังจากที่ทุกคนอาบน้ำอะ มีโปรเจคยูคิเรียว /เรียวยูคิ ชุดนอนไง...
แต่ว่า  มาถึงตอนที่นอนดูทริคอนไปกินขนมไปมันก็เริ่มเลื้อยแล้วอะ เป็นงูขดกันเต็มพื้น
ก็เลยหันไปตกลงกันว่า "พรุ่งนี้เหอะ"   ช่างง่ายดายจริงๆ
จากนั้นทุกคนก็เลยเลื้อยอย่างเต็มพิกัด   แล้วก็เริ่มแบ่งที่นอนกัน  เจ้าบ้านก็ให้นอนไป
บนเตียงตัวเอง  ส่วนคนรุกรานที่เหลือนอนพื้นทั้งหมด  เป็นพี่จ๊อยกับโรว์ซังนอนด้วยกัน
ที่หน้าทีวี  ส่วนเรากับอากิซังนอนหน้าตู้เสื้อผ้า    รู้สึกว่าเรากับอากิซังจะหลับกันก่อนนะ
(หลังจากที่ตั้งมือถือปลุกกันทั้งคู่แล้วเราสองคนก็ขอชิ่งหลับกันไปก่อนน่ะ 
กลัวจะลุกไม่ไหว)  ไม่รู้คนที่เหลือนอนดูทีวีกันถึงเมื่อไหร่  ก่อนเราจะหลับเห็นพี่จ๊อย
นอนดูป๋า   แล้วก็เปลี่ยนไปเป็นฮิงะมิว เราฟังสองสามเพลงมั้ง  แล้วก็พยายามข่มตา
นอนไม่มองแล้ว  แต่ก่อนจะผล็อยหลับไปเราก็ได้ยินเสียง

onna no go to chuuuu!!!

ดังเข้ามาในหูด้วยล่ะ  (แต่เชื่อมั้ยตอนนั้นยังไม่รู้ว่าเป็นคาเนะจัง)

เช้าวันที่ 18
ตื่นเช้าเพราะว่ามือถือเราปลุก  .......เวลามือถือเราไวกว่ามือถือของอากิซังสินะ 
ก็ตอนแรกยังคุยๆกันอยู่เลยว่าตอนเช้าจะได้ยินเพลงวงโจรก่อนหรือได้ยินเพลงมิวก่อน 
สรุปว่าโจรไวกว่าตอนเช้าเลยตื่นเพราะเพลง Exit  แต่ก็ยังทำตัวชั่วนะ นอนต่อจน
มือถือของอากิซังปลุก (ตรูอยากฟังเพลงมิว)

แต่.....ถึงเรากับอากิซังจะตื่นมามองหน้ากันแล้วได้พักใหญ่ๆ ...

คนอื่นๆก็ยังหลับอยู่อะ

ความชั่วร้ายมันเลยบังเกิด .....ถ่ายรูปแบลคเมล์กันเถอะ  แล้วเราก็คลานหากล้อง
พบว่าไปอยู่แถบหัวพี่จ๊อย  ก็ย่องๆ ไปฉกมา  กะถ่ายให้ครบสามคน  แต่ว่าพี่จ๊อยกับ
โรว์ซังนอนคลุมโปงราวกับว่ารับรู้ได้ถึงรัศมีอาฆาตจากเรากับอากิซัง  
น้องใหม่ตัวน้อยๆผู้ไม่ได้ระวังอะไรก็เลยตกเป็นเหยื่อแต่เพียงผู้เดียวนะเคอะ หึหึหึหึ

คร่อก ฟี้ๆๆๆ เจ้าบ้านที่แสนดี

จากนั้นก็เริ่มปลุกทุกคน แล้วไล่ไปอาบน้ำแต่งตัว   เราก็นั่งจัดดอกไม้ให้ยุกกี้ต่อ
แล้วก็โรว์ซังก็ทำผมให้อากิซัง  ใหม่นอนอืด พี่จ๊อยนอนอืด 
(ต้องประจานไอ้พวกนอนอืด)

....ก่อนจะเปลี่ยนชุด  ก็มีการไพรเวทก๊อกแรกเกิดขึ้น  รูปอัพไปแล้ว  เป็นยูคิเรียว
ชุดนอนนะฮ้า ยูคิมุระ 1 คนเรียวมะ 2คน   ถ่ายรูปเล่นๆกัน  ซักพัก 
แตงเพื่อนของใหม่ก็มาที่บ้าน

ทำให้เกิดเหตุการณ์แฝด 3เกิดขึ้นเมื่อแตงชี้เราเป็นโรว์ซังอย่างมึนๆ
...เออ เราก็มึนเหมือนกัน 5555


รูปตอนไพรเวทชุดนอน ดูได้ที่นี่นะ  ถ้าใครยังไม่เห็น
http://uriel.exteen.com/20080518/guten-morgan

พอถ่ายเสร็จก็เริ่มแปลงร่างเป็นบุโจวกัน    ...ว่าจะไม่สายแต่ก็พุ่งไปงานตั้ง
11โมงแน่ะ แฮ่  ฝนตกไล่อีกตะหาก   กร้าก ราวกับว่าโดนสาปส่ง  กรี้ดดดดด
ก็อัดแทกซี่กันไปทั้งหมดนั่นแหละ  6 คน แอ่พๆ  ไปถึงงานก็  เราก็พุ่งเข้าบู้ต
ไปจัดของขายทันที อาโตเบะนั่งเฝ้าบู้ตปล่อยให้เทสึกะกับยุคิมุระออกไปวิ่งเล่น 
รอจนเจ๊โมจิมาถึงจะดอดไปเที่ยวได้

แต่ระหว่างนั้นก็มีการส่งสารท้าดวลเกิดขึ้น...  ขำดี  ก็อากิซังกับโรว์ซังไปจิ๊กธนู
ที่เป็นออฟชั่นคอสของใหม่มาให้เราเขียนสารท้าดวล  แล้วส่งไปที่บู้ตพี่แนน 
...กลายเป็นว่าเขียนโต้ตอบกัน  ไปๆ มาๆ โคตรขำเลย  รู้สึกเนื้อความก็
จะไร้สาระมากๆด้วยนะ  ไม่รู้พี่แนนยังเก็บไว้มั้ย 55

บู้ตข้างๆเราเป็นบู้ตของพี่ใหญ่แล้วก็เพื่อนที่มาจากมาเลเซียล่ะ
รอบนี้โชคดีได้เจอ kidchan ผู้ซึ่งเป็นอาร์ตติสมหาเทพที่อยู่ในดีเอ
ดีใจที่เค้าจำเราได้อะ แล้วก็วิ่งมากอดด้วย ดีใจที่สุดเลยยยยยย

เค้าใจดีแล้วก็น่ารักมากเลยอะ  แต่ว่า...เราซื้ออิลลัสของเค้าไม่ทัน แซดเลย
ได้ถ่ายรูปคู่กันก่อนที่เค้าจะกลับด้วย

พอเจ๊โมจิมา เราเซนสึเคบุให้ทุกคนเสร็จ แล้วถึงได้ออกไปถ่ายรูปเล่นกัน
ก็แวะไปคุยกับเปิ้ลแล้วก็เนม แวะทักทายบู้ตชาวปุริแถวนั้นแล้วก็ชิ่งลงไปถ่ายรูป
ด้านล่างเลย  ถ่ายกันจนเย็นมั้ง  แล้วก็กลับขึ้นด้านบนมาเปลี่ยนจากชุดนักเรียน
เป็นชุดแข่งแล้วก็ลงไปถ่ายรูปใหม่ ก่อนที่จะขึ้นไปเก็บของ  .....แพคของ
เรากับเจ๊โมจิเอาของไปไว้ในรถป่านแล้วก็  กลับมารอประชากรที่จะเคลื่อนที่ไปร้านเค้ก


โด 40.28 ที่ขายในวันนี้ขายได้มากกว่าที่คิดอีกอะ  ขอบคุณทุกคนที่ให้การสนใจ
แล้วก็อุดหนุนด้วยนะคะ ได้รับฟีดแบคมาบ้างแล้ว ก็ขอบคุณจริงๆค่ะ
ทำให้เรามีกำลังใจในการวาดต่อไปอะนะ   แต่เหมือนทุกคนจะติงว่า วาดน้อยไปหน่อย
นั่นสินะ คราวหน้าเราจะต้องรีบตุนๆต้นฉบับจะได้ออกเล่มหนาๆ หน่อย

จะได้จุใจกันเนอะ  แต่เรื่องมุขเลวๆ เนี่ยมันคงแก้ไม่ได้แล้วแหละ
ฮ่าๆๆ โดฮาแตกเนี่ยเป็นสันดาน เอ้ย เป็นนิสัยของเรา
(ชอบรังแกตัวละครก็พูดมาเถอะ)

พอครบจำนวนคนที่ไปแล้ว ก็เคลื่อนพลไปขึ้นรถ  การไปร้านเค้กคราวนี้ก็เหมือน
นัดบอดเลยเพราะว่าคนที่ไปไม่รู้จักกันเองอยู่บ้างก็มี

แต่ทุกคนรู้จักเรา (หัวเราะ)

ก็ มีพี่เกท พี่กิ๊ก เรา  เจ๊โมจิ  อากิซัง  โรว์ซัง    น้องเรียวนะ
นั่งอาร์คแองเจิ้ลไปอย่างมันส์อีกแล้ว  ทำให้เกิดเหตุการณ์แนะนำชื่อกันในรถเพราะว่า
พี่เกทยังรู้จักไม่ครบทุกคน    ...ทำให้เกิดเหตุการณ์เรียกโรว์ซังว่า น้อง---ปี้ดดดด---
โดนเซนเซอร์ซะแล้วสิ หึหึหึหึ  อุโร๊ะเนี่ยน่ากลัวจริงๆ

ไปถึงร้าน secret garden ก็เจอกลุ่มที่ไปกินก่อนพอดี   ตอนที่อาร์คแองเจิ้ลขับเข้า
ไปพอดี เลยโบกมือแบบนางงามไปให้ *-*  ฮี่ๆๆ   ก็เลยกวักพี่จ๊อยกับน้องเอ๋เอาไว้ต่อ
นั่งกินข้าวกัน...... สรุปว่าก็ได้แนะนำตัวกันอีกทีที่โต๊ะนั่นแหละ  ใครเป็นใครมั่งก็ไม่รุ
แต่ซักพักทุกคนก็เริ่มคุยกันได้อย่างสนิทสนม 

นี่แหละนะ คำว่ามิตรภาพมันเกิดที่ไหนก็ได้

รูปนี้พี่เกทถ่ายเลยไม่มีรูปพี่เกท



โดยเฉพาะเจ๊โมจิ  ดูค่อนข้างจะไฮเปอร์กว่าใครเพื่อน (ใช่มะๆ)

ก็หลังจากที่ทุกคนสั่งขนม สั่งกับข้าว    บุโจวทั้งสามก็เลยถ่ายรูปเล่นต่อ
ได้ยุกกี้กับเทะมาสองท่าอะ *-*  แต่อีเบะ รู้สึกว่าโรว์ซังจะกดมาเยอะมาก
มันก็เลยเลือกมาได้ตั้ง 4 รูป แน่ะ   แม่ง นาลซิสได้อีก ฮึฮึ

ยูคิมุระบุโจว





เทสึกะบุโจว





อาโตเบะบุโจว (แร่ดได้อีก กรี้ด ...กลัวตัวเอง)
ด้วยนิสัยเสียๆของเรา มาถึงนี้ก็ขอให้แอลกอฮอล์ได้เข้าปากเหอะ
ก็เลยสั่งรัมพันช์อีกแล้ว เหมือนตอนที่เป็นยูคิมาเดทกับดับเบิ้ลเรียวมะ
เราก็สั่งไอ้แก้วส้มๆนี่เหมือนกัน  พี่เกทเอาไปดมแล้วถึงกับด่า บอกว่า
กลิ่นเหล้าแรงมากกกก กินเข้าไปได้ยังไง









ออฟชั่นส่วนตัวของเบะเบะ
วันนั้นเรากินเค้กไป 3ชิ้น (บ้า) กินแทนข้าวเลยแหละ


นั่งกันจนทุ่มกว่าๆเลยมั้ง ก็เลยแยกย้ายกันกลับ  พี่เกทกับพี่กิ๊กไปส่งเรากับเจ๊โมจิ
ที่เซนทรัลเวิลด์เรากับเจ๊เดินซื้อของกัน   เราแวะไปคิโนะเลยได้เสียทรัพย์กับ
ไอ้นี่ไอ้นั่น-*-  แล้วก็ไปเสียทรัพย์กับขนมอีก พุดดิ้งๆๆๆ ทั้งนั้นเลยอะ
เราหอบกลับบ้านกับเจ๊โมจิ

ถึงบ้านเกือบ 5ทุ่มได้มั้ง 4ทุ่มกว่าๆเลยแหละ  ก็เที่ยวต่อกันเพลิน
ถึงบ้านก็ต้องรีบนอน ...เพราะว่าวันที่ 19เราก็ต้องไปดูงานกับคณะแล้วอะ ....

เอาล่ะสำหรับวันนี้ก็ต้องแปะรูปคอสก่อนนะ  *โหลดโหดนะขอบอก*

แปะเฉพาะรูปปกติๆ ก่อนนะ รูปหลุดๆ  รั่วๆ แถมๆ เดี๋ยวเอนทรี่หน้า
เพราะว่าแค่นี้รูปในบล็อกนี้ก็รันไปถึงเลข 50 แล้วนะ *-* เยอะโคด


concept ของสามบุโจวงานนี้ก็คือ  "ถือดอกไม้ไปจีบใครซักคน" *หัวเราะ*


CAST
ＲＯＷ さん　*　手塚 国光
Ｕｒｉｅｌ　* 跡部 景吾
ＡＫＩ さん　*　幸村精市



ยูคิมุระบุโจวคู่กับอาโตเบะบุโจว.....แล้วเทสึกะบุโจวล่ะ



น่าสงสาร

โซนรูปเดี่ยวละนะ
คอมโบเทสึกะบุโจว

รูปนี้ดูโรว์ซํงยิ้มกรุ้มกริ่มมากกกกก   เหมือนว่าแผนการอะไรในใจสำเร็จยังไงก็ไม่รุ






เทะเหงา~~~





คอมโบยูคิมุระบุโจวต่อ
อ๊ากกก
อ๊ากกกกกกกกกกก  อ๊ากกกกกกกกกกกกก  ทำเราตายยยย.....
อยากได้ช่อดอกลิลลี่จากเธออ้ะ  อ๊ากกก





รูปนี้กับรูปด้านล่างเนี่ยมุมเดียวกันนะ แต่คนละฟีลลิ่ง  ไม่เชื่อให้มองตาสิ




เอ้าซูมมม



สุดท้ายก็เบะ........











ชุดแข่งละนะ.....
รูปนี้เรียกว่าซีลูเอจสินะ ย้อนแสงเห็นเป็นเงาดำๆเนี่ย  ชอบอะ



แซมเปิ้ลให้ดูนิดหน่อย  พอเปลี่ยนเป็นชุดแข่งแล้วน่ะ
รูปที่ไม่รั่ว ดูจะมีแค่สองรูป คือ  สองรูปนี้ (ก้าก จริงๆมีเยอะกว่านี้แหละแต่เอาไว้รอบหน้า)





เพราะว่าส่วนใหญ่จะถ่ายกันขำๆ อะ ออกมาเป็นแบบนี้
....แซนวิชบุโจว   อาโตเบะขอโวยว่าทำไมชั้นต้องอยู่ตรงกลางฟะ


ยุกกี้ดูลัลล้า ส่วนเทะคงหนักน่าดู



ตอนต่อของเซตนี้คงต้องเจอกันเอนทรี่หน้าแล้วล่ะเพื่อไม่ให้โอเวอร์โหลด -*-
สำหรับรูปที่ลงในบล็อกเนี่ยจะเป็นไซส์  400*602 พิกเซลนะ
ถ้าอยากได้ใหญ่กว่านี้ เราปรับรูปไว้ที่ 1200 * 1802 อะ  เป็น 300 DPI
สามารถกดโหลดได้จากหน้าเว็บนี้นะ รับรองใหญ่สะใจ
แต่จะเอาไปทำไมกันเนอะ  หลอกหลอนตายแย่ 555

http://rxr.cosholic.com/blog6/cocoro/

ชื่อไฟล์จะขึ้นด้วย DSC นะ   ...โหลดไปดูได้แต่อย่าเอาไปทำมิดีมิร้าย
หรือว่าเอาไปใช้ที่ไหนโดยไม่ขอนะคะ   รบกวนช่วยทำตามด้วยน่อ


เช้าวันที่19

ตื่นเช้า  แต่เช้าเลยเพราะว่าคุลาล่ามีซ้อมเต้นเหมือนเดิม ก็ไปส่งคุที่สถานีอ่อนนุช
แล้วก็เราก็บอกป่านไปว่าเดี๋ยวมีนัดกินบุฟเฟ่ต์ที่เลอคองคอร์ดกับพวกเอเอฟ
ร้านทาคุมิ (ถ้ำคุณหมี)  ป่านก็เลยบอกว่าจะไปด้วย ก็เลยโทรไปบอกลุงนุก
แล้วก็กลับไปที่บ้านแปบนึง ป่านเอารถไปเอง ถึงเลอคองคอดประมาณ
เที่ยงพอดีมั้ง  เค้าก็เริ่มนั่งกินกันแล้ว

สมาชิกที่ไปราวๆ 15คน เราจำได้ไม่หมด   เท่าที่จำได้ก็มี พี่คาร์ล  ลุงนุก  ปูน พี่เบล
พี่ดัน  วอลล่า   แม่เจล  เรา  ป่าน  พี่มินิ  พี่ข่าน พี่อ๊อบ ใครอีกหว่า (ลืม)

เค้าก็ไปกินบุฟอาหารญี่ปุ่นกัน แต่อุริเหมือนตัวเองไปกินบุฟขนมญี่ปุ่นมากกว่า

สรุปยอดวันนั้นเรากินไอติมคาราเมลไป  5ลูกได้


 แล้วก็โยกังอีก 8จาน
(แต่ไอ้ 8จานนี่ผ่านวอลล่ากับพี่มินิฉกไปอยู่บ้างอะนะ  )



อันนี้เป็นซากที่กินไปได้ซักครึ่งทาง  จานก็กองสุมขนาดนี้แล้ว
....จานใส่ขนมหวานทั้งนั้น

ก็แยกย้ายจากทาคุมิ   เราไปกับพี่ดันโบ้...กับลุงนุกต่อ  ไปที่เซนลาด 
ไปเปิดเบอร์มือถือใหม่แบบว่าได้เครื่องใหม่มาแล้ว  กะจะเล่นเนตเลยไปดูโปรโมชั่น
ก็ตัดสินใจเปิดเบอร์ใหม่ไปเลย  จะได้มีมือถือสองระบบใช้ซักที  
ตอนแรกใช้ทุยเหอะ ตอนนี้เปิดดีแทกเพิ่ม  แล้วก็เดินซื้อของที่เซนลาด  
ซักพัก ลุงนุกก็ขอตัวกลับ  เหลือเรากับพี่ดันไบน์

มิสเตอร์ดีดันไบน์เสนอตัวไปส่งเราที่คุรุสภา  (คือเราจะพักที่คุรุสภาตลอดการดูงานน่ะ)
อาจารย์นัด 6โมงครึ่งแต่เราไปแล้วไม่เจอใครอะ ก็เลยชิ่งไปเยาวราชต่อกับพี่ดัน
แต่ว่าวันนี้เป็นวันจันทร์เลยไม่ค่อยสะใจเท่าไหร่  แต่ก็ไปกินก๋วยจั๊บแล้วก็แปะก๊วยกันมา
ก็อร่อยดี   กลับถึงที่พักราวๆสองทุ่ม อาจารย์กับเพื่อนมากันแล้ว

โบกมือบ๊ายบายพี่ดันไปอย่างขอบคุณ....แล้วเราก็เข้าสู่โปรแกรมทัวร์นรกทันที
ส่วนจะเป็นทัวร์นรกยังไงคงต้องมาเล่ากันอีกที

จบไว้แค่นี้ก่อนดีกว่ายาวยืดซะแล้วให้ตายเหอะ

ไว้เจอกันบล็อกหน้านะคะ
ขอบคุณที่อ่านกันจนจบค่ะ

ใครอ่านจบทุกตัวหนังสือเนี่ย   ....ไม่มีรางวัลให้หรอกนะ แต่จะรู้สึกขอบคุณมากๆเลย