ก่อนอื่น คงต้องบอกว่า กลับมาจากการไปดูงานแล้ว หวังว่า..
ทุกคนคงจะสนุกกับซีรีย์ฆาตกรรมบล็อกอุฮิไม่มากก็น้อยนะ *หัวเราะ*

ขอบคุณเจ๊โมจิ อากิซัง โรว์ซัง ที่เป็นธุระช่วยกันก่อเรื่อง เอ๊ย
ก่อคดีขึ้นมาด้วย ณ ที่นี้นะ *หัวเราะ*

สำหรับวันนี้
....

คร่าวๆ ก็ละกันนะ ตอนนี้หมดแรงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

หมดแรงงงงงงงงงงงงงงงง เข้าใจม๊ายยยยยยยยยยยยย



สำหรับงานโอโตเมะวันนี้ถึงคนจะไม่มากแต่ก็สนุกนะ *-*
เพราะว่าอะไรหลายๆอย่าง อย่างเช่น เอาฮิงะมิวไปเปิด .....
คนอาจจะงงกันทั้งห้องว่า เฮ้ยนี่มันอะไร *-* แต่ใครๆหลายคนก็จ้องตูดคิเทะอยู่ใช่ไหม

* แต่เราจ้องตูดน้องรินนะ คิเทะไม่สน*

เปิดฮิงะไปสองเพลง ริคไค 1เพลงแล้วก็ปิดด้วย F.G.K.S.
ตอนF.G.K.S.เนี่ย อาจจะเห็นชายชุดสูทดำสามคนลุกมาเต้นๆ กระโดดๆ
แล้วก็ร้องตามด้วยความบ้าคลั่ง ก็แหม......มันมันส์นี่นา

ต้องขอบคุณสต๊าฟด้วยนะคะที่ให้พวกเราไฮแจคโปรเจคเตอร์ในการก่อการร้ายครั้งนี้


นอกจากนี้แล้วก็มีไปเล่นเกมชิงของรางวัลบนเวที *ขำ*

ขำตัวเองที่ชนะมาได้ไงก็ไม่รุ แต่สนุก ทั้งช่วงที่เปิดแทรกให้ฟังเสียงเซยู
อันนี้สนุก เพราะว่าเอานับแกะของคุณโอคิอายุมาเปิด ก๊าก
แล้วก็มีคนอื่นๆ ที่เราตามด้วยอะ อย่างโมริโมริ มิโดริคาวะซัง บลาๆ
(ถ้าจำไม่ผิดนะ)

*ปล. หนูไม่ได้เป็นโอตาคุเซยูนะคะ *
^
ใครเค้าเชื่อแก


ต่อจากฟังเสียงเซยูแล้วก็เป็น....ฟังเพลง OP ED แล้วตอบว่ามาจากเรื่องอะไร
อันนี้เราตอบได้ 4 จาก 10 แต่ก็โกรธตัวเองที่เพลงลาเมนโตตอบไม่ได้

ทั้งๆที่เราฟังทั้งเวอร์ชั่นญี่ปุ่น แล้วก็ละติน แต่ดันเขียนไปว่าทรินิตี้บลัด
แม่งอยากฆาตกรรมตัวเองซะจริงๆ (หัวเราะ) มีเพลงเซฟิรอธด้วยอะ *-* แอบอึ้ง


แต่ก็มีเพลงปุริโผล่มา 1เพลง

ตอนแรกเราเกือบคิดไม่ออกแล้วววววววววววววววววว
ว่ามันเพลงของเรื่องอะไร (เกือบจะต้องโดนประนาม) แต่ว่าพอฟังดีๆ
ก็หันไปสบตากับอากิซัง...... ก็เผลอพูดคำว่าปุริ๊ขึ้นมาพร้อมกัน *หัวเราะ*

คนโดนประนามหยามเหยียดเลยเป็นโรว์ซัง เพราะว่าตอบข้อนี้ไม่ได้
(พี่แนนคะ หักคอเลย *ก๊าก*)


ก็วันนี้ อย่าถามว่าเราคอสอะไร เพราะว่ามีพี่พี่ซคนเดียวเท่านั้นที่ตอบถูก
ต้องให้หยิบแผ่นดีวีดีไปส่งให้ถึงจะถึงบางอ้อว่า.... อ่ออออ ไอ้นี่เอง

เพราะถ้าไม่บอก ความเป็นไปได้ที่คนจะคิดว่าคอส
1. รีบอร์น
2. พนักงานเงินเดือน
3. โฮสต์หนุ่ม
4. เจ้าพนักงาน
5. ประธานบริษัท

ก็มีอยู่สูงเลยทีเดียว *ก๊าก*

ซึ่งจริงๆแล้วโปรเจคนี้มันเริ่มจากความไม่เจียมของพวกเราเอง
ก๊าก แต่ก็ขำๆ อะนะ ของเราไม่ค่อยเครียดเพราะคอสเป็นกาคุซัง *หัวเราะ*

ลงแค่รูปตัวอย่างนะ เพราะว่าไม่ได้อยู่บ้าน ปรับรูปเยอะๆไม่สะดวกเท่าไหร่

Tripple complex
ใครอยากเห็นต้นฉบับคลิกไปที่นี่

http://www.toricon.com

Cast
Aki as Jack
Row as King
Uriel as Ace
Shizuku as Daiya

Guest : เจ๊โมจิ as อีป้าหัวปลาหมึกที่คอยนัวเนียคิง(มินามิ)








ตกเย็น.... งานจบ คนไม่จบ
เนื่องจากสัญญากับพี่นุ้ย พี่แนนเอาไว้แล้วตั้งแต่งานโคโคโระว่า


เราจะไปแร่ดกัน


ก็เลยมีแผนการไปกินข้าวแล้วไปเกะต่อที่บิ๊คเอคโค่

สมาชิกที่ไปนัดบอด กินข้าวครั้งนี้ ก็เลยเหมือนเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
ที่ยังคงคอนเซปต์ที่ว่า

" ทุกคนรู้จักอุริ แต่ไม่รู้จักกันเองอยู่บ้าง "
^
ไม่งัึ้นแล้วจะเรียกว่านัดบอดได้ยังไง ถูกไม๊


ก็ไปกินข้าวที่ Zen ที่สีลม เพราะว่าพี่แนนมีบัตรแต้มสะสมอยู่
พี่แนน พี่นุ้ย พี่ฮันนี่นัท สามคนไปนั่งกินรออยู่ก่อน

เพราะว่าสามทริคอนรอพี่เกทกลับมาถ่ายรูปให้ พวกที่ตามไปทีหลังถึงร้าน
ราวๆ 6โมง ก็สั่งข้าวมากินกัน ไปเจอที่จ๊อยที่นั่นแหละ ร้านZen

สรุปสมาชิกที่ร่วมนัดบอดในวันนี้ก็เลยมี



เรา พี่นุ้ย พี่แนน อากิซัง โรว์ซัง ใหม่ เจ๊โมจิ พี่เกท แล้วก็พี่จ๊อย
มาถึงตอนแรก...ถึงกับต้องนั่งเรียงปี พศ.ที่แต่ละคนเกิดเลยทีเดียว
เพื่อลำดับการเรียกคำนำหน้าชื่อกันให้ถูกนิดนึง

เราจะไม่บอกว่าใครเกิดปีไหน
กรุณาจับคู่ตามสะดวก

1. 2529
2. 2528
3. 2526
4. 2524
5. 2522
6. 2520
7. 2517

ก็ลองคิดดูนะคะ ว่าใครเกิดปีไหน *หัวเราะ*
/me โดนทุกคนรุมตีน


พอกินอิ่มก็ไปเกะกันต่อ ทุกคนยกเว้นพี่ฮันนี่ยัดกันลงไปในอาร์กแองเจิ้ัลของพี่เกท
มุ่งสู่บิ๊กเอคโค่ เมื่อไปถึงพี่นุ้ยพี่แนนก็เปิดศึกด้วยเพลงอุทาดะ
จากนั้นก็เป็นความบ้าของสาวๆ เรา พี่จ๊อย กิซังนั่งกดเพลงมอนิ่งกัน



จากนั้นไมค์ก็จะค้างอยู่ที่ฝั่งเรา ร้องมอนิ่งกันเมามันส์มาก

เพลงถูกรีเควสขึ้นมาเรื่อยๆ

แต่แล้วอินโทรที่ทำให้คนทั้งห้องถึงกับช๊อคก็ดังขึ้้น ป้าเกทถึงกับค้าง

แต๊น แตน แตน แต๊น แตน แต่น แต๊นนนนนนนน ผ่างงงงง
.......
ป ป ป เปาบุ้นจิ้น


ฝีมือพี่แนนครับ แต่ทั้งห้องแม่งก็ร้องกันได้
วัดอายุได้อย่างดีเลย


สรุปวันนี้เพลงที่ร้องอะ ...เหมือนเมดเล่ย์
จะร้องแค่ครึ่งเพลงแล้วฆ่าตัดตอนไปเพลงอื่นทันทีเพื่อทำเวลา เพราะเราร้องกันแค่ 2ชม.
ยกเว้นเพลงที่มีคนร้องจบก็จะไม่โดนฆ่าตัดตอนอะ อย่างWhite love ของ Speed
เพลงนี้เรากับอากิซังยึดไมค์ ร้องแม่งจนจบเพลงได้ทั้งคู่ โคดดีใจจจจจจจ

พระเจ้า

นี่พวกเราอายุเท่าไหร่กัน !!!
ของเราร้องไม่ดูเนื้อด้วยนะ บีเครซี่มาก Speed เนี่ย

เท่าที่จำได้วันนี้ที่ร้องๆไป นอกจากไอ้เปาบุ้นจิ้นนั่นน่ะ เพลงญี่ปุ่นหมดเลย


ส่วนใหญ่มอนิ่งจะเป็นทางฝังเราร้อง มีเรา พี่จ๊อย กิซัง (วัดอายุชิบ)
ใหม่กับเจ๊โมจิ กับพี่เกท นั่งเงียบ ส่วนโรว์ซังอารมประมาณว่ากลัวไมค์กัดคอ
ยื่นให้ไม่ยอมรับ เอาแค่ร้องตามๆ เพลงที่รันขึ้นมาแบบนั้น

ร้องๆซักพักกิซังกับโรว์ซังก็ต้องกลับ เพราะดึกแล้ว...เสียดาย
อุกิ๊เนี่ยไม่หวายยย -*- กด Alive ของ Speed ไว้แล้วชิ่งหนีกลับ
ทำให้อุริต้องร้องคนเดียว T-Tเลยไม่จบเพลงเลยแอบเสียดาย
นี่ถ้ารู้ว่ากลับเร็วขนาดนี้จะได้ร้องๆ ไปก่อน
(ต่อจากสองแฝดก็เป็นใหม่ที่กลับก่อนที่จะโดนที่บ้านฆ่า)
ส่งผลให้เหลือมนุดไม่โดนเคอร์ฟิวในห้องแค่ 6คน
คือเรา พี่เกท พี่นุ้ย พี่แนน พี่จ๊อย เจ๊โมจิ

และแล้วเพลงที่ร้องได้จบอีกเพลงแล้วทำให้ถึงกับเครซี่มากคือ
Wing of words ของ CHEMISTRY เราร้องกับพี่แนนสองคน ลุกมาบ้ากันแบบว่าสุดๆ





ตอนสุดท้ายร้องจบถึงกับโผเข้ากอดกัน แม่งบ้าได้อีก


ต่อจากนั้นพี่แนนจะเลือกมาแต่ X japan แล้วก็ไม่มีใครร้องด้วย เป็นอุริอีกแล้ว
ที่มาควงไมค์อาลาวาดกับพี่แนน ไล่ตั้งแต่ Rusty nail Week end (อันนี้พี่นุ้ยฮุคให้)
Dahlia Tears Kurenai แต่เสียดาย Crucify my love มาไม่ทัน หมดเวลาไปก่อน
เจ๊โมจิเลยแซดเลย ดาเลียกับคุเรไนเนี่ยมันส์มากกกกกกกกกก


ลุกขึ้นมาแหกปากแบบ สุดๆๆๆ รู้สึกว่าเพลงที่ร้องจบของXแค่สองเพลงคือดาเลีย
แล้วก็คุเรไน นอกนั้นโดนฆ่าตัดตอนหมด อย่าง Tears เนี่ย คนร้องแม่งก็ร้องต่อไม่ได้
เพราะว่าแม่งน้ำตาซึม ร้องไห้ไปร้องไป .....

สุดท้ายก็วางไมค์แล้วไปร้องไห้อย่างเอาจิงเอาจัง

พี่แนนก็ดันกดเพลงมาซะได้ตรงจังหวะ *บ้าที่สุด* ยิ่งเซนส์ซิทีฟอยู่

รายละเอียดนอกจากนี้ *-* เป็นความลับสุดยอด
อยากรู้ก็ไม่ให้รู้หรอก หึ -*- ขอเก็บมันไว้ในวงกัญชาก็แล้วกัน

แต่อย่างน้อยเราก็ไม่ใช่คนเดียวที่ร้องไห้เฟ้ย


พอเริ่มซากับ x japan คราวนี้ก็ mini moni มันมีกี่เพลงร้องแม่งทุกเพลงเลย
อุริอีกแล้ว(รู้สึกว่าตัวเองแม่งโคตรยึดไมค์เลย ร้องได้ทุกแนว) มินิโมนิร้องกับพี่จ๊อย
มี jankenpyon แล้วก็ mini moni telephone rin rin rin แล้วก็ Hinamatsuri
mini moni มีกี่เพลงแม่งเราเหมากันเรียบ *บ้าชิบ*

พี่จ๊อยคราวนี้นอนตายตาหลับเพราะได้ร้องเซเลอร์มูนแล้ว
ส่วนป้าโมจิหัวปลาหมึกคงยังตายตาไม่หลับเพราะไม่ได้ร้อง Chala head Chala



ที่กรี้ดคือ La la la love song ที่ประกอบละครเรื่อง love generation อะ
ร้องกับพี่นุ้ย *-* กรี้ดมากเพลงนี้ แต่ว่า

มันเป็น....อีกอันที่วัดอายุเลยล่ะก๊าก

เพลงที่มีเราร้องได้คนเดียวก็มี Everything ของ Misia แต่ก็ร้องไม่จบ
ฆ่าตัดตอนไปเพราะเพลงยาวแล้วก็อ่านคันจิช่วงกลางๆ ไม่ออก ก้ากกก

พูดถึงEverything เราก็ไล่ดูเพลงนี้ของวง Exile เหมือนกันแต่เสือกไม่มี
เซ็งเป็ดเลยดาเน่ เพราะเพลงนี้เราร้องไม่ดูเนื้อก็ได้ แล้วก็ชอบมากด้วยถึงขั้นเอา
ตั้งเป็นริงโทนมือถือ แต่เราก็ได้ร้องเพลงของวงโจรนะ
ร้อง Exit แต่ก็ร้องครึ่งเพลงเหมือนกัน เพราะว่าไม่มีใครร้องได้
(จะมีใหม่เนี่ยแหละมั้งเพราะเราเอาไปให้ฟังเลยพอร้องตามได้)


นอกจากนี้ก็จำไม่ได้แล้วว่าใครก่อวีรกรรมอะไรไปมั่ง

รู้สึกว่าใหม่จะร้องไปเพลงเดียวนะ ...คงไม่ต้องบอกว่าเพราะเลอองใช่ปะ *หัวเราะ*
นอกนั้นก็เรื่อยๆ แต่เพลงกันดั้มซี้ดแอบจะหลายเพลง แล้วก็มีฟุลเมทัล
โคนัน อะไรอีกล่ะ แม่งไม่จำแล้ว จำได้แต่อะไรเสื่อมๆ แบบตอนที่แหกปากร้องกับพี่แนน

พี่คะ เราเข้าขากันได้ดีกว่าที่คิดไว้นะคะ *หัวเราะ*


ออกจากเกะ ปิดท้ายเพลงด้วยเซเลอร์มูน
แล้วก็แยกย้ายกัน เรากับเจ๊โมจิกลับพร้อมพี่เกท พี่เกทไปส่งให้ที่บ้าน
แม่ง มันส์....... ขับอาร์คแองเจิ้ลลุยถนนสุขุมวิท โคดสะใจ วนอยู่แถวอ่อนนุช2รอบ
เพราะว่านาวิเกเตอร์แม่งเฮงซวย ชวนคุยจนเลยซอย แถมอีอุริดันเสือกอยากกิน
แมคโดนัลด์ ทำให้เจ๊โมจิต้องลงไปซวยโดนลูกค้าฝรั่งในแมคจีบเอา

เผ่นถอยหนีกระโดดขึ้นอาร์คแองเจิ้ลหนีแทบไม่ทัน

*หมายเหตุ อาร์คแองเจิ้ลเป็นชื่อรถของพี่เกท


ระหว่างอยู่บนรถพี่เกท อุริแม่งก็บ้าร้องเพลงต่อ
พี่เกทเปิด Speed อีกแล้ว เลยแม่งร้อง White love ต่ออีกสามรอบติดกัน
เวอร์ชั่นธรรมดา เวอร์ชั่น White Christmas แล้วก็ เป็นแบคกิ้งแทรค

จะอะไรกันนักกันหนากับเพลงนี้ก็ไม่รู้ รู้แต่ว่ากูร้องได้เรื่อยๆ *หัวเราะ*


รู้สึกมี All my True love หลงมาเพลงนึงด้วย ก็ร้องต่อจาก White love นั่นแหละ

ก็หมดแค่นี้ ถึงบ้านกินขนมกินเค้กต่อ <----พวกมึงจะแดกกันไปถึงไหน

ขอบคุณพี่เกทด้วยนะคะที่มาส่ง


จากการไปเกะในวันนี้ทำให้รู้ว่า ตรูร้องเพลงได้ทุกแนว....
ขึ้นอยู่กับว่าจะดำน้ำไปมากขนาดไหน

ปล. เฮ้ยใครที่ไปวันนี้แล้วไม่อัพรีพอร์ทนะ จะกระโดดงับก้นแหว่งเลย *หัวเราะ*


เอาไว้ไปเที่ยวกันใหม่ นัดบอดเนี่ยสนุกเนอะ
ว่าแต่เมื่อไหร่ล่ะ


แต่ตอนนี้ติดใจร้องเกะกับพี่แนนมาก มันส์เห้ๆ ไปเล๊ยยยยยยยยยย

แค่นี้แหละ ไปนอนสลบก่อน
เดี๋ยวรีพอร์ทในตัวงานโอโตเมะ กับรูปคอส ตามมาทีหลัง
เพราะโคโคโระก็ยังไม่ได้อัพเลยอะ ดังนั้นใจเย็นๆ


*กลับเชียงใหม่วันที่ 27ไฟลท์สุดท้ายนะ อะไรๆ อาจจะได้อัพหลังจากนั้น*

ปล. 2 ขอบคุณทุกคนมากกกก ไม่อย่างนั้นวันนี้คงไม่สนุกแบบนี้

ปล.3 เหี้ยแล้ว!!!!!
เราไม่อยากกลับเชียงใหม่

ปล.4 เจ็บคอออออออ อ๊ากกกกก
(สมน้ำหน้า ซ่าดีนัก อุวะฮ่ะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ กร๊ากกก - หัวเราะเยาะโดยเจ๊โมจิ)