*[]* ลงฟิคอีกแล้ว....
EXILE Evolution
Yell
Tenipuri Fanfic
Bedtime
Yanagi Renji x Akaya Kirihara
นอนไม่หลับ ยังไงก็นอนไม่หลับ....
เพราะว่าพรุ่งนี้สอบภาษาอังกฤษ ก็เลยนอนไม่หลับ.....
อาคายะพลิกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม พลางจ้องเพดานสีขาวในความมืด......
เตียงแข็งชะมัด ..... รุ่นพี่ยานางินอนบนไอ้ของพรรค์นี้ไปได้ยังไงนะ
......
ถึงจะคิดแบบนั้น แต่คนที่นึกถึงอยู่ก็กำลังหลับสนิทอยู่ข้างๆ.....รู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ
สม่ำเสมอเป็นจังหวะที่ข้างๆกาย
.
.
หกชั่วโมงก่อน อาคายะ คิริฮาระ แบกหน้าไปถึงตึกเรียนของชั้นปี 3 ห้อง F
ประกาศที่แปะหน้าห้องเรียนชวนขนลุกนั่น...... พรุ่งนี้คาบวิชาภาษาอังกฤษมีสอบ
แกรมม่าสามบทที่เรียนไปตั้งแต่ต้นเทอม ......
เป็นสามบท ที่เขาหลับซะทุกคาบที่อาจารย์สอนเสียด้วย
สามชั่วโมงก่อน อาคายะ คิริฮาระ พยายามแทบเป็นแทบตายที่จะเข้าใจสิ่งที่รุ่นพี่
ยานางิสอน แต่ว่ามันก็ไม่เป็นผล...... ทำไมเขาถึงตั้งใจเรียนไม่ได้กันนะ...
จะว่าเบาะนุ่มๆที่รุ่นพี่ยกมาให้เขานั่ง มันสบายเกินไปจนน่านอนก็ไม่ใช่
" ถ้าจำได้เมื่อไหร่ก็บอกล่ะ อาคายะ..." ยานางิพูดเบาๆก่อนจะหันหน้าเข้ากับโต๊ะ
เขียนหนังสือพลางจดอะไรยุกยิกลงไปในสมุดโน้ตเล่มที่ใช้ประจำ
เวลาเพิ่งจะผ่านไปแค่ห้านาที แต่อาคายะคิดว่ามันยาวนานราวๆสามปี
" ...ไม่ได้....ยังไงก็ไม่มีทาง "
" ยอมแพ้ซะแล้วเหรอ.... "
ยานางิลุกจากโต๊ะเขียนหนังสือลงไปนั่งตรงพื้นข้างๆอาคายะ
กลิ่นแชมพูอ่อนๆของรุ่นพี่ยานางิที่โชยเข้ามาแตะจมูกทำเอาไม่มีสมาธิ...
ใจเต้น.........
ทำไมเราถึงได้......
" ไหน เอามาดูหน่อยซิ ข้อนี้....เป็น คำเชื่อม น่ะ "
" คำเชื่อม ?"
" ก็ ..เป็นคำที่เชื่อมประโยคสองประโยคให้เป็นประโยคเดียวกันไง แต่ก็มีหลายอย่างนะ
เช่น เชื่อมความขัดแย้ง เชื่อมประโยคที่ไปในทางเดียวกัน หรือ เป็นเหตุเป็นผลกัน
เช่น Although Akaya is not clever , I think he is cute. " คำเชื่อมก็คือ Alhough
" แปลว่า ? "
" ถึงแม้ว่าอาคายะคุงจะไม่ใช่คนฉลาด แต่ชั้นก็คิดว่าเขาน่ารักดี .... ไม่ฉลาด
มันขัดกันกับ น่ารักใช่มั้ยล่ะดังนั้น ใช้Although เชื่อมความขัดแย้ง อ่อแต่อย่าลืมนะ
Although จะว่างไว้หน้าประโยคเท่านั้นดูจากโจทย์ข้อเมื่อกี้.....มันเว้นให้เติมหน้า
ประโยคใช่มั้ยล่ะ แล้วใจความก็ขัดแย้งกัน"
" จ จริงด้วย......ว่าแต่...ไอ้ประโยคตัวอย่างนั่นมันอะไรกันครับ"
......
อาคายะค่อนข้างสับสนกับตัวเองที่โดนยกเป็นตัวอย่างซะแบบนั้น
รุ่นพี่ยานางิน่ะเหรอบอกว่าเขาน่ารัก....ความรู้สึกที่ได้รับรู้มันเป็นยังไงกันนะ ....
ใจเต้น....
ทำไมเราถึงได้ใจเต้นล่ะ....
" ข้อต่อไปทำเองได้รึยัง "
......ถึงจะพอจับทางได้บ้าง...แต่ทำไมถึงอยากให้รุ่นพี่ยานางิคอยสอนอยู่ข้างๆกันนะ
รุ่นพี่ยานางิที่ใจดีกับเขา....รับฟังคำขอร้องแถมยังให้มาค้างที่บ้าน....
" งั้นจะนั่งเฝ้าจนกว่านายจะทำข้อสอบเก่าพวกนี้เสร็จก็แล้วกัน "
ไม่รอคำตอบจากอาคายะ ยานางิตัดสินใจที่จะไม่ลุกไปไหน.....
กลิ่นแชมพูหอมๆยังอยู่ใกล้ๆเขาทั้งกลิ่นสบู่ ก็เป็นกลิ่นเดียวกันกับตัวเขา....
อาคายะอดคิดเพลินไปไมได้ว่าสบู่กับแชมพูของรุ่นพี่ยานางิที่เขาก็ยืมใช้นี่มัน
หอมอ่อนๆ ทำให้รู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก
ผัวะ...
"..อ โอ๊ยยย "
อาคายะร้องเสียงหลงเมื่อพัดกระดาษอันใหญ่ๆถูกเหวี่ยงใส่หัวเขา....
รุ่นพี่ยานางิไปเอามาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ...
" ตั้งใจทำข้อสอบ อาคายะ " ยานางิดุ.......
หลังจากปล่อยให้อาคายะนั่งทำข้อสอบไปได้ซักเกือบครึ่งชั่วโมง......
รุ่นพี่หนุ่มที่นั่งเงียบอยู่นานก็ลุกขึ้น พลางฉุดแขนอาคายะให้ลุกขึ้นตาม
" รุ่นพี่ยานางิ ? "
" ไปนอนกัน........"
" หา....แต่ผมยัง ทำไม่เสร็จ...."
" ไม่ต้องทำแล้ว สมาธินายมันไมได้อยู่กับข้อสอบซักนิด เป็นอะไร.....
มีชั้นนั่งอยู่ใกล้ๆนี่มันทำให้นายไม่มีสมาธิใช่มั้ย"
........
สมเป็นรุ่นพี่ยานางิ
.....เรื่องความรู้สึกในใจของเขาก็ถือเป็นข้อมูลด้วยสินะ
....รู้ไปซะหมดแบบนี้ทำให้ชักจะหวาดหวั่นอยู่หน่อยๆ
" ล...แล้วเรื่องสอบพรุ่งนี้ของผมล่ะ..."
" ทำเท่าที่นายทำได้.....จากที่ชั้นดูมันก็ไม่เลวร้ายถึงขั้นที่จะสอบตกหรอก "
.....
สิ้นเสียงของยานางิ คำพูดที่เหมือนจะปลอบใจเมื่อครู่นี้ก็ไม่เท่ากับสัมผัสอุ่นๆ.....
รุ่นพี่ยานางิกำลังกอดเขาอยู่......
" ร... รุ่นพี่ยานางิ"
" ..ทำใจให้สบายซะ แล้วก็ไปเข้านอนกันได้แล้ว "
ยานางิว่าพลางลูบหัวเจ้ารุ่นน้องของเขาเบาๆ
" นอนด้วยกันก็ได้นะ...แต่ถ้านายนอนดิ้นล่ะก็จะโดนเนรเทศทันที บอกเอาไว้ก่อน..."
.
.
.
สุดท้ายแล้ว เขากับรุ่นพี่ยานางิก็ขึ้นไปนอนด้วยกันบนเตียง....
รุ่นพี่ยานางิที่หลับไปก่อนหน้านั้นดูเหมือนไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรทั้งนั้น
ทำใจให้สบายงั้นเรอะ
เข้านอนงั้นเรอะ
ขี้โกงชัดๆ ของแบบนี้ใครจะไปทำได้ฟะ.....
ในเมื่อฝ่ายที่ใจเต้นจนนอนไม่หลับ เป็นชั้นคนเดียว บ้าชิบ...
ทั้งเรื่องสอบ ทั้งเรื่องรุ่นพี่เลย......
แต่ก็นะ....มันก็สบายใจกว่าโต้รุ่งอ่านหนังสือออย่างไม่รู้เรื่องที่บ้านนี่นา....
ระหว่างที่ความคิดในใจกำลังเถียงกันอยู่นั้น ก็ต้องตกใจเมื่อมีคนสะกิดข้างหลังเขา
" ยังไม่หลับอีก อาคายะคุง "
" ว๊าก รุ่นพี่ตื่นอยู่ก็ไม่บอก"
" ......นอนได้แล้วนะ นอนน้อยสมองจะไม่ทำงานเอานะ...."
" ก็ผมนอนไม่หลับ "
อาคายะบ่นอุบ พลิกตัวนอนตะแคงหันหลังให้กับคู่สนทนา
จะให้พูดไปได้ยังไงว่าเป็นเพราะรุ่นพี่นอนอยู่ข้างๆก็เลยใจเต้นจนนอนไม่หลับ
" ถ้าใจเต้นนักจนนอนไม่หลับแล้วล่ะก็...... "
....ยานางิขยับตัวเข้าไปใกล้.....ก่อนที่จะได้ถอยหนีก็โดนกอดเอาไว้เสียแล้ว
" ชั้นจะกอดเอาไว้แบบนี้แหละ......แอบด่าชั้นในใจว่าขี้โกงใช่มั้ยล่ะ....คราวนี้
ไม่โกงแล้วนะถ้ากอดเอาไว้แบบนี้ล่ะก็ ชั้นเองก็....ใจเต้นละมั้ง.."
" ร...รุ่นพี่ยานางิ...."
ไม่มีคำพูดระหว่างทั้งสองคนอีก.....
ในที่สุดความอบอุ่นจากอ้อมกอดก็ทำให้ทั้งสองหลับไหลไปในนิทรา.....
เรื่องสอบค่อยๆเลือนหายไปจากห้วงความคิดของอาคายะ คิริฮาระคนนี้
ในเวลานี้......เวลาที่ถูกรุ่นพี่ยานางิกอดจนหลับไป......
คงเรียกได้ว่า มีความสุข ล่ะมั้ง....
END...
ขอบคุณที่อ่านกันจนจบคร้าบ
รูปแบบใหญ่ๆ เชิญที่นี้คร้าบ
http://rxr.cosholic.com/blog6/renjiaka.jpg
เชี่ยยยย เขียนไปจนได้...
คู่เน๊ ชอบโคดดดด แต่หาอ่านยากโคด งั้นเขียนเองแม่งก็แล้วกัน
เพลง..... อาจจะไม่เข้าแต่อยากแปะ ตอนนี้วงโจรแอดดิก 5555
วันนี้ทุกคนมาซ่องสุมกันที่บ้านเราล่ะ
มี่อาหารหลักคือสปาเกตตี้การพนัน...
มันคืออะไรน่ะเหรอ
....คือความลับน่ะ
บอกไม่ได้ เดี๋ยวบ่อนแตก 5555
อา...ดีจังมีคนมาค้างบ้านหลายคน ครึกครื้นเฮฮาปาจิงโกะ กลิ้งดูมิวกันตายไปข้างนึง
