โอมมม ไม่ดอง ไม่ดอง ไม่ดองแล้วจ้ะ
ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ
พอตอนหน้าจะเริ่มมีรูปประกอบแล้วนะ *-* ไฟท์ ไฟท์
Tenipuri Fanfic
約束 (Yakusoku)
Ohtori x Shishido
-2-
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ.....
เป็นคำถามที่ดังอยู่ในใจของชิชิโดะ...หากแต่เจ้าตัวกลับไม่แสดงอาการใดออกมา
ให้กับรุ่นน้องได้เห็น ถึงจะรู้สึกเหมือนกับเมื่อครู่โดนสายฟ้าฟาดลงมากลางใจ
แต่ก็ยังพยายามประคองอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ แล้วทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
โอโทริเอง ก็แปลกใจกับการตอบสนองของชิชิโดะไม่ใช่น้อย
เขาคิดไว้ว่า.... คงจะโดนชิชิโดะซังเกลียดเข้าให้ซะแล้วอีก...
แต่จากเมื่อตอนเที่ยงวันนั้น ชิชิโดะก็ยังเหมือนเดิมกับเขาทุกอย่าง..
ไม่ว่าจะเป็น ทานข้าวกลางวันด้วยกัน หรือคุยกันเหมือนสมัยเมื่อยังอยู่ ม.ต้นที่เฮียวเท
หรือไปไหนมาไหนด้วยกัน ทั้งสองคนยังคงใช้เวลาอยู่ด้วยกันเหมือนปกติ
ชิชิโดะเลือกที่จะเป็นฝ่ายทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น.....
.
.
.
.
เย็นวันหนึ่ง....ขณะที่กำลังเดินกลับบ้านด้วยกันหลังจากที่เขาซ้อมเทนนิสกับชมรม
เสร็จแล้ว.. ทั้งสองคนเดินเคียงคู่กันไปตลอดทางเดินในโรงเรียน .....
ภาพนี้ดูเป็นภาพที่คุ้นเคย.....
สมัยเมื่อก่อน ก็เป็นแบบนี้.....แต่วันนี้ อะไรบางอย่างดูเปลี่ยนไป
" ถือให้มั้ยครับ ของน่ะ..." โอโทริเอ่ยขึ้น แต่ชิชิโดะก็สวนกลับไปแทบจะทันที
" ไม่ต้อง ..นายเองก็มีกระเป๋าแร.."
.
.
.
ความคิดที่เกือบจะตามคำพูดไม่ทัน ทำให้เกือบพลั้งพูดเรื่องที่ตัวเองพยายามทำเป็นลืม
อยู่เสมอมาออกไปเสียแล้ว นั่นสินะ ...มันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
ที่ทั้งนาย และชั้น เดินสะพายกระเป๋าแรคเกตออกจากชมรมพร้อมกัน
" เอ๋... อะไรนะครับ ผมได้ยินไม่ถนัด"
"ชั้นบอกว่าไม่ต้องหรอก นายเองก็มีของต้องถือไม่ใช่รึไง "
" ไม่หนักหนาอะไรหรอกครับ แค่โน้ตเพลงสองสามเล่ม...ให้ผมถือเถอะนะครับ "
ไม่พูดเปล่า เจ้ารุ่นน้องรีบคว้าเอากระเป๋าใส่แรคเกตที่สะพายไว้อยู่ไปถือ....
" อีกสองเดือนจะมีคอนเสิร์ตเปียโนคอนแชร์โต้แหละครับ....ถ้าชิชิโดะซังว่างล่ะก็...."
โจทาโร่ออกปากชวนเขา..... ซึ่งเขาเองก็ได้แต่พยักหน้าตอบรับน้อยๆเท่านั้น
เล่นเพลงอะไรล่ะ.... เล่นที่ไหนล่ะ
อยากจะถามคำถามพวกนี้ออกไป แต่ว่าปากไม่ทำตามที่ใจสั่งแม้แต่น้อย
นี่เขากลายเป็นคนใจแคบแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ
ตั้งแต่...ใจพะว้าพะวงกับคำสัญญา ที่อีกฝ่ายลืมไปแล้วอย่างนั้นเหรอ
ทุกวันนี้ เขาก็ยังยิ้มได้ โจทาโร่ก็ยังยิ้มให้เขา.....เพราะว่าแค่เขาเอง
ทำเป็นลืมเรื่องที่ได้ยินจากโจทาโร่เมื่อเที่ยงวันนั้น.....
แต่แบบนี้ ....มันเรียกว่ามีความสุขจริงๆแล้วน่ะเหรอ
.
.
.
.
ชิชิโดะพลิกตัวเงียบๆในความมืด..... เป็นเวลากว่าตีสองแล้วแต่เขาก็ยังไม่หลับ
แสงไฟจากจอมือถือส่องสะท้อนหน้าตัวเอง... ปลายนิ้วกดไล่ดูรายชื่อที่บันทึกไว้
ซ้ำแล้วซ้ำอีก สุดท้าย ก็ตั้งใจเปิดโหมดส่งเมลล์ และเริ่มพิมพ์ข้อความ
--------------------------------------------------------------------
ผู้ส่ง : ชิชิโดะ เรียว
หัวข้อ : คำสัญญา
สำหรับนายแล้วคำว่าสัญญาคืออะไร....
นายเคยสัญญาอะไรกับใครไว้รึเปล่า
แล้ว....ถ้ามีคนที่สัญญาอะไรไว้ซักอย่างกับนาย แต่พอเวลาผ่านไป
เค้าก็ลืมสัญญาที่ว่านั่น นายจะทำยังไง
ปล. แค่ตอบมาก็พอ..ชั้นจะเอาไปใช้ทำรายงาน
ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องส่วนตัวซักนิด... ดังนั้นไม่ต้องเสือก
--------------------------------------------------------------------
ชิชิโดะกดส่งเมลล์ก่อนจะวางโทรศัพท์มือถือไว้ข้างหมอน...
เขาพยายามข่มตาหลับ หากแต่ว่ายากเหลือเกิน
.
.
.
.
เสียงนาฬิกาปลุกดังเตือนเวลาหกโมงเช้า.... ถึงแม้วันนี้จะเป็นวันเสาร์
แต่เขาก็ไม่เคยละเลยการฝึกซ้อม ร่างเล็กค่อยๆลุกจากเตียงนอน
เดินไปยังห้องน้ำอย่างงัวเงีย แต่น้ำเย็นจัดก็ช่วยให้ตาสว่างขึ้น.....
ตั้งแต่กลับมาไว้ผมยาว ก็รู้สึกว่าตัวเองเสียเวลาอาบน้ำตอนเช้ามากขึ้นยังไงก็ไม่รู้
แต่เขาเองก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงตัดสินใจไม่ตัดผมอีกหลังจากที่เรียนจบ มต้น.
ทั้งๆที่ ตั้งแต่ตัดผมครั้งนั้นไปก็ไม่คิดจะไว้ให้ยาวอีกเลยแท้ๆ.....
เพราะ...โจทาโร่เคยบอกว่าชอมผมยาว....
ไม่ใช่หรอกมั้ง หมอนั่นไม่เคยพูดแบบนั้นซักหน่อย
ชิชิโดะก้าวออกจากห้องน้ำ หยดน้ำจากปลายผมร่วงกระทบพื้นห้องตามทางที่เขาเดิน
ผ่านไป.... เจ้าของห้องนั่งลงบนเตียงตัวเองก่อนจะค่อยๆเช็ดผมที่เปียกจนหมาด...
แต่ก่อนที่จะทันได้เช็ดผมเสร็จ เสียงเรียกเข้าเมลล์ใหม่ก็เบนความสนใจของเขา
" เฮอะ...อุตส่าห์ส่งตอนดึกเพราะคำนวนเวลาไว้แล้วเชียวแต่ก็ดันตอบมาได้ช้ามาก ไอ่ห่วย..."
ชิชิโดะพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่เปิดอ่านเมลล์นั้น
--------------------------------------------------------------------
ผู้ส่ง : โอชิทาริ ยูชิ
หัวข้อ : Re;คำสัญญา
คำสัญญาก็แค่คำพูด สำหรับชั้น
แต่ถ้าใครบางคนลืมสัญญาที่ให้ไว้กับชั้น ชั้นก็จะไปทวงคืนทันที
ออ...แต่ชั้นไม่เคยสัญญาอะไรกับใครหรอกนะ
แล้วก็....รายงานของนายน่ะ ทำส่งให้โอโทริ โจทาโร่ รึเปล่า หืมม.....
--------------------------------------------------------------------
!!!!!!!!!
ชิชิโดะปาโทรศัพท์ลงบนเตียงข้างๆที่เขานั่งอย่างหัวเสีย.....
คำตอบที่ได้ สมกับเป็นไอ้แว่นโรคจิตนั่นจริงๆ เฮอะ ไม่เคยสัญญากับใคร
แต่ถ้าใครหลวมตัวสัญญากับมันแล้วลืมจะโดนทวงทันที
ช่างเป็นคนที่เห็นแก่ตัวจริงๆ.....
เอาเป็นว่าคิดผิดที่ถามความเห็นของหมอนั่น.....ตอนนี้เลิกฟุ้งซ่านแล้วไปซ้อมดีกว่า....
คิดดังนั้นชิชิโดะก็เดินออกจากห้องไปโดยทิ้งมือถือไว้ที่เดิม....
ประตูห้องที่ปิดลง...ทำให้ไม่ได้ยินเสียงเมลล์ใหม่ที่เพิ่งจะเข้ามาอีกฉบับเลยแม้แต่น้อย
To be continue...
ทำไมตรูให้บทชี่มากกว่าบทหมาเนี่ย
ไม่ใช่ 44 นะ
อร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
(วิ่งหนีไป)
ไม่เท่ห์เลยน๊า~
