รู้สึกตัวว่าดองเรื่องนี้นานไปแล้วเลยมาต่อ
สำหรับตอนแรก กับตอน 2 ใครยังไม่ได้อ่าน หาได้ที่ Recommenedข้างๆนะคะ
แนะนำว่าถ้าไม่เคยอ่านให้อ่านก่อน ฮิอิอิ
ส่วนใครที่เคยอ่านแล้วก็มาต่อกันเลย


ความเดิมจากตอนที่แล้ว..........แล้ว....

เนื่องจากการขาดเรียนอย่างไม่มีกำหนดของกัปตัน ยูคิมุระ เซอิจิ  ทำให้อาจารย์
ที่ปรึกษาเรียกซานาดะ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของยูคิมุระให้ไปพบเพื่อที่จะนำการบ้าน
ที่ยูคิมุระขาดส่งไปให้เขาทำเพื่อเอากลับมาส่ง 

ทว่ากองการบ้านมันมหาศาลถึงขั้นสุดยอดมากโดยที่ลำพังยูคิมุระคนเดียวไม่มีทาง
ทำได้เสร็จเองแน่นอน (แม้ว่าจะเป็นบุตรพระเจ้าก็เหอะ)
ซานาดะจึงบังเกิดความคิดที่จะบังคับสมาชิกชมรมตัวจริงทุกคนให้แบ่งการบ้าน
ของยูคิมุระไปทำแทนโดยที่ให้เรนจิทำการแบ่งหัวข้อตามความเหมาะสม  ดังต่อไปนี้

1. ศิลปะ วาดรูปหัวข้อ " บุคคลที่ฉันรัก "  ** Sanada

2 . ภาษาญี่ปุ่น แต่งโคลงไฮกุ 4บท หัวข้อ " ดอกไม้ " / 
     ไดอารี่ของฉัน ให้เขียน 10 วัน   ** Marui

3. ภาษาอังกฤษ เรียงความหัวข้อ งานอดิเรกของฉัน ความยาวไม่เกิน
    2หน้าฟูลสแกป  ** Jackal

4. สังคมศาสตร์ รายงานเรื่อง ประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นที่สำคัญ  ** Akaya

5. ภูมิศาสตร์ วาดแผนที่ประกอบแสดงปริมาณน้ำฝนในเขตต่างๆของภูมิภาคคันโต 
    ** Yanagi

6. วิทยาศาสตร์ ออกแบบการทดลองเรื่อง การเคลื่อนที่สองมิติ หรือ
    การตกแบบอิสระ ( เลือกทำเพียงหัวข้อเดียว)   ** Yagyu

7. คณิตศาสตร์ แบบฝึกหัดตรีโกณมิติ และการประยุกต์  ** Nioh
.
.
.
อลหม่านหลังบ้านโนบิตะ วันนี้เสนอ ตอน ....
การบ้านค้างปีของยูคิมุระบุโจว ....ตอนที่ 3

!!!!!!!!!!!!!!
....อ่าว ไม่ใช่ชื่อนี้เรอะ
( ยกมือขอโทษผู้อ่าน งั้นเอาใหม่ )

Rikkai 's Crisis -3-

เวลาผ่านไปแล้วกว่าสองวัน  เหลืออีก 5วันก็ครบกำหนดที่ทุกคนต้องทำการบ้าน
ของยูคิมุระบุโจวให้หมดเอาเป็นว่าตอนนี้เราจะไปแอบดูแต่ละบ้านดีกว่า
ว่าทุกคนทำการบ้านไปถึงไหนกันแล้วบ้าง

บ้านยานางิ..... 

" ....วันนี้จะมีฝนฟ้าคะนองกระจาย  หย่อมความกดอากาศต่ำแผ่ปกคลุมพื้นที่รอบ
จังหวัดคานางาวะ  กรุณารักษาสุขภาพให้ดีนะคะ โฮ้ โฮ้ โฮ้ะ โฮ้ะ เพี๊ยะ เพียะ"

" พ....พี่ฮะ  ดูอะไรอยู่น่ะ "   เสียงน้องชายถามขึ้นเมื่อเห็นพี่ชายกำลังดูอะไร
ท่าทางแปลกๆอยู่หน้าจอทีวี

" ก็  ......พยากรณ์อากาศไง "  เรนจิตอบน้องชายด้วยสีหน้าเรียบเฉย 
หากคนที่ได้รับคำตอบไม่ได้มีสีหน้าเรียบเฉยด้วยเลยแม้แต่น้อย

"....แต่นี่มัน.....สาวแส้พยากรณ์นะพี่   พี่มีรสนิยมแบบนี้เองเร้อออออ....=[]=!!!!!! "

" หืม....."  เรนจิยังคงมีท่าทีที่เฉยๆ  ทำให้น้องชายของเขาเองเป็นฝ่ายเลี่ยง
การสนทนาและเดินหลบออกไปอย่างไม่รีรอนัก

ก็สาวแส้พยากรณ์แล้วมันทำไมล่ะ  ในเมื่อสาวแส้พยากรณ์ให้ข้อมูลกับเรา !!!
.

.

.

.

บ้านคิริฮาระ....

" นี่นายจะนอนอืดอยู่ตรงที่ๆฉันกำลังจะนั่งไปถึงไหน  อาคายะ...."

เสียงพี่สาวนั่นเองที่ตะโกนแว้ดๆ   แสบแก้วหูชะมัด  กรีดร้องราวกับชะนีโดนน้ำร้อน
ลวกยังไงยังงั้นล่ะ... แล้วไอ้โซฟานี่มันของเจ๊คนเดียวรึไง  
ก็มันตั้งอยู่กลางบ้านก็ต้องเป็นของทุกคนสิ  มีที่นั่งไม่นั่งมานั่งที่กูจะนอน !!!!!!

อาคายะคิดในใจ  ทว่าก็ยังแกล้งทำเป็นทองไม่รู้ร้อน 
นอนหลับต่อไปให้อีเจ๊แกเต้นแร้งเต้นกาอาลาวาดต่อไป

" แล้วเธอทำการบ้านของยักษ์มารนั่นเสร็จแล้วเหรอถึงมานอนอืดอีแบบนี้เนี่ย  อาคายะ"

.....ฉับพลันราวกับว่าโดนฉุดด้วยแรงช้างสาร  อาคายะสปริงตัวขึ้นจากโซฟานุ่มๆนั่นทันที

"ชิบ.....ชิบหายแล้วยังไม่ได้ทำซักนิดเลยนี่หว่า  อ๊ากกกกกกกกกกก  เจ๊คร้าบ  ช่วยผมด้วย ผมถูกขู่ฆ่า"

.

.

.

.

บ้านมารุอิ

" บุนจัง......แม่เอาเค้กวางไว้ตรงนี้นะจ๊ะ"

"ฮื้ออ....."

เสียงงัวเงียของคนที่ยังไม่ตื่นนอนดังอู้อี้มาจากใต้ผ้าห่ม  แม้จะได้ยินคำว่าเค้ก
ที่เป็นของโปรดก็ยังไม่คิดจะลุกจากที่นอน  อาจเพราะว่าเมื่อคืนโหมทำการบ้าน
ของยูคิมุระหนักไปหน่อยเลยทำให้นอนดึกสุดๆ  ผลก็คือตอนเช้าลุกไม่ขึ้นอีแบบนี้

แต่ต่อให้โหมทำทั้งคืนก็ยังไม่เสร็จอยู่ดี  ความจริงการล้านส่วนที่เขาได้รับนั่นไม่
ถือว่ายากซักนิด  ยังไงภาษาญี่ปุ่นก็เป็นวิชาที่เขาถนัดอยู่แล้ว.....

แต่ไอ้ไดอารี่แสนรักนี่สิ จะเขียนยังไงให้เป็นยูคิมุระคุงเขียนล่ะ

เมื่อนึกขึ้นได้ว่านรกยังคงกวักมือเรียกเขาอยู่หยอยๆ อยู่ 
มารุอิก็ลุกจากเตียงอย่างไม่รีรอนัก 

เด็กหนุ่มผมแดงพุ่งตัวไปที่โต๊ะเขียนหนังสือโดยทำเมินกับสตรอเบอรี่ชอตเค้ก
ที่คุณแม่วางไว้ข้างๆหัวเตียง(หมอนี่กินเค้กเป็นอาหารเช้าอย่างนั้นรึ)  
เขาหยิบเอาสมุดไดอารี่ขึ้นมาพร้อมดินสอแท่งหนึ่ง

" แบบนี้ก็ต้องแก้หมดเลยสิ.....เราเขียนลงไปได้ยังไงกันนะว่าไดอารี่ 10วันเนี่ย 
กินแต่เค้กทุกวันเลย....ขืนยูคิรู้เข้าโดนฆ่าแน่"

มารุอิพึมพำเบาๆกับตัวเอง  โดยหารู้ไม่ว่าประตูที่แง้มอยู่น้อยๆนั้นมีน้องชายสองคนแอบดูอยู่...

" ต้องเป็นแบบนี้รึเปล่านะ  ขึ้นต้นว่า ฮุฮุฮุ...."

" จากนั้นก็...."

" ขอโทษที่ทำให้นายต้องลำบากนะซานาดะ"

" ฮุฮุฮุ"

" อืม....ใช้ได้แล้วมั้ง ...."

" อืม...ฮุฮุฮุ..."
.
.
คุณแม่ครับ เรื่องใหญ่แล้วแหละครับ  
เช้านี้พี่ไม่กินเค้ก  แถมยังคุยกับตัวเองเหมือนคนบ้าด้วย

คุณแม่คร้าบบบบ  พี่เค้าเป็นอะไรไปเหรอคร้าบบบ T[]T
.

.

.

.

บ้านคุวาฮาระ...

" คุณคะ วันนี้ทานข้าวเย็นที่ไหนดีคะ  พอดีฉันอยาก......ทานอาหารบราซิลเลียนน่ะค่ะ "

" ถ้าคุณอยากไปก็แต่งตัวเลยก็แล้วกันเดี๋ยวผมกลับไปรับที่บ้านนะ "   

เสียงคุณแม่คุยโทรศัทพ์ดังอยู่ข้างๆ   ......
แจคกัลที่กำลังเพ่งสมาธิกับการบ้านภาษาอังกฤษของยูคิมุระรับรู้แค่ว่าเย็นนี้เขาจะ
โดนลากออกไปทานมื้อค่ำกับครอบครัวเท่าน้น

นั่นก็หมายความว่า......   เขามีเวลาทำการบ้านให้เสร็จน้อยลง    แบบนี้ต้องรีบซะแล้ว

แต่.......แล้วไอ้การบ้านบ้านี่มันอะไรเนี่ย

เรียงความเรื่องงานอดิเรกของฉัน.....
ถ้ายูคิมุระล่ะก็ต้องเป็น...พวกปลูกต้นไม้สินะ.....ถ้างั้นที่เขียนมาแต่แรกก็คงไม่ผิด

แต่มันก็น่าจะเสร็จแค่นี้นี่นา  แล้วทำไมเหลือชีทอยู่ชีทนึงที่ไม่ได้ทำล่ะ.....
ซานาดะก็บอกว่ามีการบ้านภาษาอังกฤษแค่ชิ้นเดียวนี่นา
แล้วชีทนี่มาได้ยังไงน่ะ......   ...เอาเถอะ ทำๆ ไปก่อนจะได้ไม่เดือดร้อนทีหลัง....
คิดแล้วแจคกัลก็หยิบชีทที่ติดมาด้วยกับสมุดการบ้านภาษาอังกฤษขึ้นมาตั้งใจอ่าน....

จงอธิบาย Parallel Structure

จงเขียนเนื้อเรื่องทั้งหมดนี้ใหม่ในรูปแบบ Passive Voice

จงยกตัวอย่าง Gerund

แต่งประโยคในรูป If  Clause ......

หา Synonym ของคำศัพท์ต่อไปนี้.......

จงแปลประโยคสนทนานี้ " Can you Finish all of them.  "
A.  กระป๋อง  นายเสร็จพวกมันแล้ว
B.  กระป๋อง  คุณเสร็จทั้งหมด  ของมัน
C.  คุณจัดการทั้งหมดได้ไหม
D.   คุณเอาพวกมันทั้งหมดให้เสร็จได้ไหม

"Oh shit man  What the hell is this!!! Fire~~~~
.....โอ้ มนุษย์อุจจาระ   อะไรมันจะนรกแบบนี้  !!!!   ไฟไหม้~~~~"

.

.

.

.

บ้านยางิว.....

"นิโอคุงงงงงงงงงงง  ชั้นบอกให้นายตื่นนนนนนนนน นี่นอนเลยมาจนจะถึงตอนเย็นแล้วนะ...."

".......Z..zzz.zzzzz...z"

" นิโอคุง -*-  ลุกเดี๋ยวนี้นะ   ชั้นหนัก"

ยิ่งพูด ก็เหมือนยิ่งยุ  ....แทนที่จอมกะล่อนตรงหน้าจะลุกไปตามที่เขาสั่ง 
กลับกระชับอ้อมกอดนั้นแน่นขึ้นอีก  ตอนนี้ยางิวก็เหมือนโดนล็อคอยู่บนเตียงขยับ
ไปไหนไม่ได้ทีเดียวเชียวแหละ

"  การบ้าน...ของยูคิมุระ...ยังไม่เสร็จนะ"

" ก็ช่างสิ  อุฮิ "   จอมกะล่อนลืมตาขึ้นพร้อมส่งเสียงอุฮิๆ ก่อนจะผลักอีกฝ่ายล้มลงกับเตียง

".....มาทำต่อจากเมื่อคืนตอนนี้เลยดีมั้ย........รอยที่ทำไว้เมื่อคืนจางไปซะแล้ว" 
นิโอขมวดคิ้วตีสีหน้าเศร้าๆราวกับว่าเสียดาย...

หน้าเศร้าๆ   .....น้ำเสียงแบบนั้น.....ทำให้ชั้นต้องต้องตกหลุมพรางจอมเจ้าเล่ห์แบบนี้ทุกที

" ...ถ้านายจะทำแล้วถามชั้นทำไม.....ชั้นเคยต่อต้านนายสำเร็จด้วยรึไง  นิโอคุง......คนบ้า"

.

.

.

.

บ้านซานาดะ.....
ปลาคาร์ฟในบ่อกำลังว่ายน้ำไปมากันอย่างร่าเริง 
ช่างต่างกับเด็กหนุ่มที่นั่งทำหน้าเครียดอยู่ข้างๆบ่อปลานัก...
มือใหญ่หยิบก้อนหินมาเรียงบนขอบบ่อปลาทีละก้อนๆช้าๆ.....ก่อนที่จะคิดในใจ

หากเขาว่างมากๆก็ควรไปทำการบ้านของยูคิมุระสิ
ไม่ใช่มานั่งเรียงหินบ่อปลาคาร์ฟแบบนนี้ !!!!

คำพูดของยูคิมุระยังคง.......ดังก้องในใจเขา

"งั้น .....ให้ชั้นเป็นแบบให้นายมั้ย  เกนอิจิโร่ ? "
.
.
ถึงนั่นจะทำให้เขาดีใจ  แต่ว่านี่มันการบ้านของยูคิมุระ.........
ถ้าเขาให้ยูคิมุระเป็นแบบ.....

รูปหัวข้อบุคคลที่ฉันรักดันกลายเป็นรูปตัวเอง.......

ถ้าเป็นแบบนี้นายก็กลายเป็นนาลซิสต์พอดีน่ะเซ่!!!!   เซอิจิ......

ปัดโธ่ววววววววววววววววววเว่ยยยย

" ตูมมมมมม"

หินก้อนโตหนักกว่า12กิโลถูกเขวี้ยงลงไปในบ่อปลา  พร้อมๆกับฝูงปลาคาร์ฟที่แตกฮือ 
โชคดีที่พวกมันฝึกมาดีเลยไม่มีตัวไหนโดนหินทับตาย

ซานาดะยังคงอาลาวาดอยู่กับตัวเองเป็นบ้าเป็นหลังต่อไปซักระยะหนึ่งโดยหารู้ไม่ว่า  
พ่อกับแม่ของเขาแอบมองอยู่ห่างๆ

" พ่อจ๊ะ....เกนจังเนี่ยก็อารมณ์รุนแรงเหมือนกันนะเนี่ย"

" แสดงว่ามันยังฝึกไม่พอ    เดี๋ยวเย็นนี้ฉันจะเคี่ยวมันให้มากกว่านี้อีก"

" โถ...คุณก็  อย่าเอาจริงเอาจังกับลูกนักเลย  เดี๋ยวจะเครียดหน้าแก่เกินวัยไปมากกว่านี้"

.
.
.
To be continue....



โค้งงามๆ   ขอบคุณทุกคนที่มาอ่านกันคร้าบบบ   สั้นไปนิด แต่ตอนหน้าจะยาวกว่านี้
อาจจะรั่วไปหน่อย(ไม่หน่อยแล้ว)

ยังไงก็ฝากผลงานด้วยนะค้าบ