Special Day .....

สำหรับเราในปีนี้ก็คือวันนี้  วันที่รอมานานมากๆ
(ตื่นเต้นกว่าวันเกิดของตัวเองเสียอีกนะ....)

เพราะว่าเราแอบหลงใหลคนๆนึง
.................
มาได้นานแล้ววววว  และก็ยังจะหลงต่อไป

ทำไมเราถึงได้ชอบคนๆนี้ขนาดนี้นะ

ว่าไปจะหาว่าเราเขียนบล็อกให้กลายเป็นจดหมายรัก  (หัวเราะ)

ก็ใช่น่ะสิ......แต่เจ้าตัวคงไม่มีทางได้อ่านหรอก (ฮ่าๆๆ)
เพราะแค่จะไปอวยพรวันเกิดให้เค้า....   เรายังต้องรวมความกล้ามาตลอดครึ่งปี

เอาล่ะ

มานั่งฟังเราพล่ามดีกว่า.....

เราเจอเค้าครั้งแรก.....ก็ริคไคมิวนี่หล่ะ

ด้วยความที่เราชอบยูคิมุระมากๆๆ     ถึงมากที่สุด

พอได้เจอกับเค้าสิ่งแรกที่เราคิดก็คือว่า

เค้าสมกับเป็นยูคิมุระจริงๆ   แล้วก็ชอบเค้าเอามากๆเลย
พอหลังจากนั้นก็เลยทำให้เราเริ่มตามเค้า ...ทั้งอ่านบล็อก  ตามงานอื่นของเค้า

ยิ่งนับวัน เราก็ยิ่งชอบเค้ามากขึ้น  เมื่อรู้จักเค้ามากขึ้น จากหลายๆอย่าง
มาถึงตอนนี้ไม่ใช่แค่ว่า เราชอบเค้าเพราะเค้าเป็นยูคิมุระ....

แต่เราเริ่มชอบเค้าที่เป็นตัวเค้าเอง..... มากขึ้นทุกวันๆ

เรียกได้ว่า  นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เราติดตาม (เพ้อ) ถึงใครจริงๆจังๆ
เรียกได้ว่า  นี่เป็นครั้งแรกที่หลงใหลดาราคนนึงได้ถึงเพียงนี้

ปกติเราค่อนข้างจะเฉยกับอะไรพวกนี้มากๆ  จนโดนพี่น้องและญาติๆแซวว่า
ใช้ชีวิตทีนเอจไม่คุ้มเลย   และนี่  มันก็เลยทีนเอจแล้ว  ....เราถึงเพิ่งมาค้นพบ (หัวเราะ)

จากนั้นเราก็เลยอุทิศตัวเองให้กับการปราบปรามเหล่าร้าย.....
(ซะที่ไหนเล่า..... ไม่ใช่พาวเวอร์พัฟเกิร์ล)

จากนั้นเราก็เลยอุทิศตัวเองให้กับการตามเค้าอย่างเอาจริงเอาจังต่างหาก

ทุกครั้งที่อ่านบล็อกเค้า  เราจะอดยิ้มไม่ได้  สารภาพว่าเราหลงใหล
อิโมติคอนที่เค้าชอบใช้กับแต่ละประโยคในบล็อกมากเลย   น่ารักจริงๆ
ถึงเราจะอ่านออกบ้าง ไม่ออกบ้าง ภาษาญี่ปุ่นแข็งแรงซะที่ไหน
อ่านออกได้บ้างก็บุญโขแล้วให้ตาย (อยากร้องไห้)

ทั้งๆที่อายุเท่าๆกันแท้ๆ  (เค้าแก่กว่าเรานิดหน่อยเอง)
แต่ว่า ......

แต่ว่าเค้ามีสิ่งที่เราไม่มี ซึ่งนั่นก็คือ ความสุขุม...แล้วก็นิ่ง  ดูเป็นผู้ใหญ่เอามากๆ
แล้วก็เค้าดูจริงจังกับงาน   แต่ว่าไม่ได้ดูซีเรียสเลย ....  กริยาท่าทางของเค้า
การวางตัว โอยย   ไม่แปลกใจเลยทำไมทุกคนถึงเรียกเค้าว่าเจ้าชาย

ก็เค้าเป็นเจ้าชายจริงๆนี่นา....


และเพราะเราเป็นคนที่ไฮเปอร์ ....
แถมไม่พอยังซุกซน   ไม่อยู่นิ่งยังกะลิงค่าง.....เป็นพวกตลกรับประทาน

ถึงได้ปลื้มเค้าที่เป็นแบบนี้เอามากๆๆ  ๆๆๆๆ
อยากนิ่ง  อยากมีความเป็นผู้ใหญ่แบบเค้าได้บ้าง 

จริงๆที่ปลื้มไม่ใช่แค่ว่าเค้าสวย.....

ไม่สิ  จะให้พูดแล้วเราปลื้มคาแรกเตอร์เค้ามากกว่าหน้าตาอีก อันนี้พูดจริงๆ
เพราะเวลาที่เค้าให้สัมภาษณ์  ก็อ่านเอาจากการตอบคำถามของเค้า

ยิ่งทำให้เราปลื้มเค้าไปใหญ่เลย   เราชอบคนที่พูดจาประมาณนี้แหละ
ไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่แบบ อา...เป็นผู้ใหญ่จังเลย

อีกอย่างนึงที่เรารู้สึกเกี่ยวกับตัวเค้า  ก็คือ.....

ถึงเค้าจะดูราวกับว่าเป็นเจ้าชาย มาดดูสง่างามเป็นแบบนั้นตลอด
แต่ว่าลึกๆแล้ว....เราว่าเค้าก็เป็นคนธรรมดานี่แหละ *-*
ภายใต้ใบหน้าที่ยิ้มๆตลอดเวลาของเค้า  คงต้องมีอีกหลายอารมณ์ที่ถ่ายทอดความ
เป็นตัวตนของเค้าซ่อนอยู่แน่ๆ   ทั้งเศร้า เหงา  โกรธ หรืออะไรที่ไม่ได้เห็นกันง่ายๆ

ก็เจ้าชายก็เป็นคนคนนึงนี่นา....

ตรงจุดนี้แหละ  คิดว่า "เค้าเหมือนยูคิมุระคุงจังเลย"
ดูเหมือนจะยิ้มอยู่ตลอดเวลาแต่ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่นี่แหละ

แต่ว่า เราก็คิดว่าเรารับรู้และเข้าใจล่ะ *-*  

.......
อา ชอบคาแรกเตอร์แบบนี้จัง

โอ้ยย เขียนไปแล้วก็จะหาว่าบ้าแต่ว่าตอนนี้เราเคลิ้มไปแล้ว(หัวเราะ)
อีกไม่กี่ชั่วโมงก็วันเกิดเค้าแล้ว
สำหรับเรา  คงกดอัพเอนทรี่นี้ที่เที่ยงคืนของประเทศไทย
แต่ว่าสำหรับเค้าก็คงเลยไปสองชั่วโมงแล้ว

ปีนี้ว่าจะทำเค้กให้เค้าวันที่14นี้แหละ แต่ว่า....
หาเวลาลงไม่ได้เลย ช่วงนี้ในครัวที่บ้านวุ่นวาย  ถ้าไปยุ่งต้องโดนแม่ว่าแน่ๆ
แต่ก็ยังไม่เลิกหรอกนะ เราอาจจะทำให้เค้าได้ไม่ตรงวันเกิดเค้า

แต่ก็จะทำ.........ด้วยตัวเอง...
(มุ่งมั่นเอามากๆ)

ส่วนตอนนี้นั่งรีเฟลซบล็อกเค้าอย่างบ้าคลั่งต่อไป (ฮ่ะๆๆ)

เอาล่ะ  ที่สำคัญอีกนิดหน่อย วันนี้(วันที่13)  เป็นวันครบรอบเดบิวครบ 1ปีของเค้าด้วย
ดังนั้นต้องขอแสดงความยินดีกับโอจิด้วยนะ *-*   ต่อไปนี้ก็พยายามเข้านะ
ต้องไปได้สวยแน่ๆ    ต้องก้าวหน้าไปได้อีกไกลแน่ๆเลย....คุณเก่งอยู่แล้วนะ
แล้วก็  มีผลงานออกมา(หลอกล่อเรา) อีกเยอะๆนะ   อย่างน้อยที่ตรงนี้
ก็มีคนคอยติดตามคุณอยู่เงียบๆ(จริงเหรอ) อยู่ตรงนี้1คนนะคะ....

สำหรับเราการลุกมาหลงใหลใครซักคนนั้นเป็นเรื่องยาก
...ดังนั้น มันก็คงจะยากอีกเช่นกัน  ที่เราจะเลิกชอบคนที่ชอบมากๆได้อย่างง่ายๆ

เวลานี้ และตลอดไป   ถึงจะไม่ได้ชอบเค้าด้วยความชอบที่เท่ากันเสมอ
(เพราะเราจะชอบเค้ามากขึ้นอีกเมื่อได้รู้จักเค้ามากขึ้นเรื่อยๆ)

แต่เราก็จะชอบเค้า ตลอดไป....

สุขสันต์วันเกิดนะคะยางามิซัง
.
.
.
最後に、八神さんが大好きです。＞///////＜
(ประโยคนี้จะไม่พิมพ์ใส่เมลที่จะส่งในAmebloเด็ดขาด  เขินนนนนนนนนนน) 

ปล. เปลี่ยนธีมครั้งสุดท้ายก่อนกลับไปใช้รูปอื่นตามปกติ รีเฟลซด้วยนะ *-*
      จริงๆเราก็เขินเหมือนกันแหละใช้รูปเค้าทำธีมบล็อกเนี่ย 
       ...ดังนั้นพอหมดเดือนนี้เราจะเปลี่ยนกลับเป็นปกติแล้วนะคะ
       ตอนนี้ยังแก้ไม่เสร็จดี โค้ดมันรวนๆ อ้ะ อร้าก เปลี่ยนสีธีมกลับเป็นสีฟ้าได้ไม่หมด

รูป  ไม่ต้องอัพแล้วเนอะ    ข้างๆก็มี เอนทรี่ที่แล้วก็เพียบ ฮ่ะๆๆ
เดี๋ยวคนจะหาว่าเราคลั่งไปกว่านี้(หัวเราะ)