ก่อนอื่น .... มันอัพแล้วแหละครับพี่น้อง
http://media.mmv.co.jp/special/tennis_musical/higa_f_rikkai/index.html
แคส 4 ตอนแต่งหน้าก็โอเคนะ ฮ่าๆๆ แต่อุริไม่สน สนแคสริคไค 55
ยางามิซังงงงงงงงงง บาจังงงงง มาสะ..... *-*
มีงูสองตัวแบบนี้ดูตลกๆดีแหะ *-* น้องมะหน้าหวาน *-* เทะนี่เหมือนโคดเพราะหน้าแก่
ซานาดะดูเด็กไปเลยอะ 555 ฟูจิพอแต่งก็ โอเคนะ แต่ยังติดภาพไอบัจจี้อยู่อะ....
น้องแมวแปลกๆ อะ อินูอินี่ก็อืม เหมือนก็ได้นะ โมโมะ ....กับคุณทากะ ยังกะแฝด 555
ฮิงะ.... สนน้องรินคนเดียวอะ 555 เห็นคิเทะแล้วพาลนึกหน้าอีคานะ
สุดท้ายอัพสองบล็อกจนได้ อ๊ากกก ชั้นจะต้องเลิกพฤติกรรมนี้ -*-
ตื่นมาตอน บ่ายสอง(นอนโคตรกินบ้านกินเมืองเลย)
มานั่งรื้อบล็อก เจอบล็อกเก่าพี่รอง ...ก้ากกก ชอบอะ ตอนนั้นเราทำเสื่อมโคด
แปะรูปตัวอย่างนิดหน่อยเรียกความสนใจ ก้าก มีทกินBBQกระโดดน้ำตาย
แอบจกรูปพี่รองมา ทายซิเราคนไหน
http://ameba.exteen.com/20061113/11-comic-season
(จิ้มเพื่อดูความเสื่อมต่อไป) โอยยย ไปกทม. รอบหน้าจะไปทำแบบนี้อีก วอนท์โคดด
คุยๆกะพี่วิกพี่อัส.....วอนท์เหมือนกันใช่ม้า สนุกเนอะ *-*
เอาล่ะ สำหรับฟิคกว่าจะได้ลง *-* มัวแต่ลง 28 ไปหลายตอน
กลับมาถึงเรื่องนี้กันบ้างก่อนจะลืม......
แต่งยากขึ้นเรื่อยๆ ก้าก เพราะว่าเราร้างไปนานเปล่า รู้สึกฝืดๆ
ตอนนี้สั้นหน่อยนะ ยังไม่รู้จะโจมตีตัวละครยังไง ขอไปนอนคิดก่อน
อันนี้ก็ถือว่าลงอู้ไปละกัน (หัวเราะ) สนองนี้ดไปก่อน เดี๋ยวค่อยเทโครมอย่างสะใจ
สำหรับตอนต่อไป
อลหม่านหลังบ้านโนบิตะ .....
วันนี้เสนอตอน...ความวุ่นวายอันเกิดจากการบ้านค้างปีของยูคิมุระบุโจว
(ก้าก ไม่ช่ายยย)
Rikkai's Crisis -2-
tenipuri fanfic
กลุ้มใจว้อย..... ตั้งแต่เกิดมา...15ปีแห่งการใช้ชีวิต.... วันนี้แหละเป็นวันนี้กลุ้มใจที่สุดจน
แทบจะเอาตีนกุมขมับเลยทีเดียว การบ้านห่าเหวอะไรเนี่ย....ให้วาดรูปบุคคลที่ฉันรัก......
อืมมมมมม ถ้าเป็นเซย์อิจิ...... คนที่เซย์อิจิรัก......
.
.
ไม่.... ชั้นจะไม่วาดรูปตัวเองเด็ดขาด วาดไปก็เข้าแผนชั่วของไอ้พวกบ้านั่น.....
เรนจิมันเอาไส้ติ่งคิดรึไงนะ.... เซย์อิจิ..... ถ้านายต้องทำงานนี้จริงๆ ....
นายจะเลือกวาดใครกันนะ.... คงไม่ใช่ชั้นหรอกมั้ง.......
ไม่ได้ความล่ะ.... มัวแต่เอาตีนก่ายตีนกาอยู่แบบนี้ก็ใช่ว่าจะได้เรื่องอะไรขึ้นมา
ไปถามให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยจะดีกว่า
.
.
.
.
ประตูห้องสีขาวถูกผลักช้าๆ พร้อมรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความดีใจของคนป่วย
ซึ่งกำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียง เด็กหนุ่มผู้มาใหม่ขยับปีกหมวกให้ต่ำลงเพื่อซ่อนสีหน้า
ก่อนจะส่งช่อดอกลิลลี่สีขาวให้คนบนเตียงอย่างเขินๆ
" เห็นว่าชอบ.....เลยแวะซื้อมาให้ "
ยูคิมุระรับช่อดอกลิลลี่นั้นแล้ววางไว้ข้างตัว ก่อนจะดึงแขนคนตรงหน้าให้โน้มตัวลง
แล้วบรรจงหอมแก้มเบาๆแทนคำขอบคุณ ทำเอาซานาดะถึงกับตั้งตัวไม่ทัน
" ท....ทำอะไรของนายน่ะเซย์อิจิ..."
" เตะฟุตบอลอยู่มั้ง ....หุหุ "
ยูคิมุระหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ทว่าคนตรงหน้าไม่ได้อารมณ์ดีด้วยเลย......
หากแต่ว่ากำลังแสดงอารมณ์ออกมาไม่ถูก ......ทุกครั้งที่โดนแหย่เล่นแบบนี้
ซานาดะไม่เคยจะโกรธอีกฝ่ายได้ลง แต่ก็ไม่เคยจะยิ้มได้ออกเหมือนกัน
" นั่งสิ ดีจังที่นายมา กำลังเบื่อเลย "
" เห็นชั้นเป็นของเล่นแก้เซ็งรึไง เซย์อิจิ " อดจะจะยอกย้อนกลับไปให้ไม่ได้
" ใช่... "
พูดตรงไปตรงมา สั้นๆ และได้ใจความ.....นี่แหละเป็นข้อดี(รึเปล่า)ของกัปตันริคไคคนนี้
ทำเอาซานาดะถึงกับไม่รู้จะหาอะไรมาเถียงแล้วเลยทีเดียว
" มีเรื่องปรึกษานายน่ะ ....เซย์อิจิ "
" ว่ามาสิ "
เจ้าของใบหน้าสวยเอียงคอมองฝ่ายตรงข้ามอย่างสนใจ นานๆทีจะได้ยินคำว่า
"อยากปรึกษา" จากอีกฝ่ายซึ่งไม่ค่อยจะบากหน้าไปขอความช่วยเหลือจากใครแบบนี้
แสดงว่าแบบนี้จะต้องมีเรื่องไม่ธรรมดาเกิดขึ้นแน่ๆ
" พอดีชั้นโดนการบ้านให้วาดรูปน่ะ...... ก็เลย....อยากจะปรึกษา "
" ฮ่ะๆๆๆ .... เกนอิจิโร่จะวาดรูปเหรอ อุบ ฮ่ะๆๆ "
" ขำอะไรของนายน่ะ"
" เปล่าๆ แค่แบบนึกภาพตามแล้วมันตลกน่ะ ถ้าเป็นพวกเขียนพู่กันพอจะโอเคนะ
แต่ให้วาดรูป....พอชั้นนึกว่านายจะจับแปรงวาดสีน้ำมันขึ้นมามันก็ขำแล้ว "
" ถึงหน้าชั้นจะไม่ให้แต่มันก็จำเป็นต้องทำ...."
" อื้อ ล้อเล่นเฉยๆน่า ไม่โกรธกันนะ "
....อยากโกรธ.....แต่ว่าโกรธไม่ลงต่างหาก
" แล้วนายต้องวาดรูปหัวข้ออะไรล่ะ เกนอิจิโร่..."
" ก็หัวข้อนั่นแหละทำชั้นเครียดล่ะเซย์อิจิ ........ คือ ....หัวข้อบุคคลที่ฉันรักน่ะ "
.
.
.
.
.
" งั้น .....ให้ชั้นเป็นแบบให้นายมั้ย เกนอิจิโร่ ? "
นี่มันชักจะออกนอกทะเลไปใหญ่แล้ว....นี่ชั้นมาเพื่อถามว่านายจะวาดใครไม่ใช่เรอะ
โอยยย โง่จริงชั้น ดันไปพูดว่าตัวเองต้องทำการบ้านนี้ซะได้
อ๊ากกก แล้วนี่จะฉุดกลับเข้าเรื่องยังไงดีล่ะเนี่ย.............
" เอ่อ........"
ฆ่าตัวตายชัดๆ .....ซานาดะ แกมันโง่วววววว
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
อีกด้านหนึ่ง..... บ้านมารุอิอันเงียบสงบ (รึเปล่า)
ในขณะที่กำลังนั่งเขียนไดอารี่อันเป็นการบ้านของบุโจวอยู่เพลินๆนั้น....
" นี่นี่.....บุนจัง ทำอะไรอยู่น่ะ "
" ยุ่งน่ะ...พวกนายสองคนเนี่ย.... "
เด็กหนุ่มผมแดงหันไปดุเจ้าน้องชายตัวยุ่งสองคนที่เกาะอยู่ด้านหลัง.....
ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบหมากฝรั่งกรีนแอปเปิ้ลมาแกะ ส่งเข้าปากไปอีกแผ่น
" พี่นั่นแหละ ทำอะไรลับๆล่อๆอยู่ได้นานสองนานแล้ว ขอพวกเราดูมั่งสิ"
" ยุ่งน่ะ "
" ...เดี๋ยวนี้พี่หัดมีความลับกับพวกเราแล้วเหรอ .... พี่เขียนอะไรอยู่น่ะ ..... ไดอารี่ถึงสาวๆเหรอ "
เจ้าน้องชายตัวยุ่งสองคนยังไม่วายจะมาสืบสาวราวเรื่อง วุ่นวายชะมัด
นี่ชั้นอุตส่าห์รีบๆ ทำให้มันเสร็จไปละนะเนี่ย เสียเวลาชะมัด วันหยุดแทนที่จะได้ออก
ไปโยนโบว์ลิ่ง ไปเที่ยว ไปกินเค้ก ต้องมาติดแหงกกับการบ้านของบุโจว....
" พวกนายจะบ้าเรอะ.... ชั้นกำลังทำการบ้านให้คนน่ากลัวที่สุดที่ชมรมต่างหาก การบ้านให้เขียนไดอารี่กับแต่งกลอนน่ะ "
" คนน่ากลัว ? ...... นี่ใช่ ตาลุงกอลิร่าหน้าแก่ๆที่ชอบใส่หมวกสีดำ นั่นรึเปล่าฮะ "
" ไม่ใช่ๆ .... นั่นแฟนเค้า เอ้ย เพื่อนสนิทเค้าตะหาก"
" แล้วใครอะฮะ พวกผมเคยเห็นรึเปล่า "
" เคยแหละ... ตอนที่ไปกินเค้กด้วยกันที่ร้านคราวโน้นไง ...."
" อ้อ พี่ชายที่สวยๆคนนั้น ....ผมไม่เห็นว่าจะน่ากลัวเลยนะฮะ"
" นั่นสิ ผมก็ว่าเค้าสวยน่ารักดี แถมยังใจดีออกนะบุนจัง"
" .... สวย..... เก่ง..... แต่เวลาโกรธนี่คาดเดาอะไรไม่ได้เลยแหละ น่ากลัวสุดๆ ......พวกนายก็ไปได้แล้วไป๊ ถ้าชั้นทำการบ้านนี่เสร็จเมื่อไหร่ ค่อยไปกินเค้กกัน"
" เย้ เค้กกก...... บุนจังเลี้ยงพวกผมนะ ?"
" ก็ได้ๆๆ แต่ตอนนี้ช่วยไปไกลๆ หน่อยได้มั้ยไม่มีสมาธิ"
" ค้าบบบบ "
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
ฝนตกอีกแล้ว บรรยากาศสุดจะน่าเซ็ง แต่ที่เซ็งกว่าคือไอ้หางเต่าบ้าตัวนี้.....
ทำไมมันจะต้องมาหมกตัวอยู่ที่บ้านชั้นอีกแล้ว เพราะปากมันบอกว่าจะมานั่งทำการบ้าน
ให้ยูคิมุระเถอะ ถึงได้ยอมอ่อนข้อให้มันมาอยู่ด้วย ทั้งๆที่สังหรณ์อยู่ว่ามันจะได้ทำรึเปล่าก็เถอะ
" นี่ยางิว นายทำการบ้านของยูคิมุระเสร็จรึยังน่ะ "
" ยัง.... ยังคิดไม่ออกว่าจะทดลองอะไรดี ... จับเจ้าซานาดะไปโยนจากชั้น 28ดีมั้ย ทดลองการตกแบบอิสระ ...."
" ลำบากหน่อยนะงานของนายน่ะ "
" ก็ไม่หน่อยแล้วล่ะ .... นิโอคุง ถ้านายว่างมากก็รีบๆทำให้เสร็จซะสิ ไอ้เลขที่นายภูมิใจนักภูมิใจหนาน่ะ "
" อื่อ.....เอ..... ยางิว.....1+cot2θ มันได้เท่าไหร่นะ "
" ได้ cosec2θ .....เอ๊ะ นิโอคุง....... ไหนว่าเก่งนักไง จำไม่ได้เรอะ ..."
" ความผิดนายนะยางิว พอมาอยู่ต่อหน้านายแล้วชั้นลืมไปหมดเลยล่ะ......... ในหัวไม่ได้คิดอะไรนอกจากเรื่องของนาย"
ตูกะแล้วว่ามันจะต้องมาอีหรอบนี้..... แบบนี้บังคับให้ใช้วิธีหนามยอกเอาหนามบ่งชัดๆ
" นิโอคุง.... อยากให้ชั้นชดเชยความผิดยังไงว่ามาเลยดีกว่า "
" รู้แล้วยังจะถามอีก อุฮิ "
.... ถ้าไม่ทำให้มันพอใจก่อนนี่คือมันคงไม่ได้ทำอะไรต่อสินะ เฮ้อ จะยังไงก็ช่าง
ถ้าทำให้ไอ้การบ้านบ้าๆที่พวกเราต้องทำมันเสร็จ ชั้นก็ยอม
" ไปที่เตียงสิไป.... ขออาบน้ำก่อน นายรอไปก็แล้วกัน "
" ไม่เอาอะ ชั้นจะ อาบด้วย......." จอมสิบแปดมงกุฎว่าพลางส่งสายตาอ้อนๆอุฮิมาให้ ....
" เฮ้อ..... เรื่องมากจริงนิโอคุง ...."
" น้า.... ไม่ได้เหรอ.....ก็ชั้นอยากจะอาบน้ำให้นายนี่ยางิว"
" ชั้นไม่ใช่หมา"
" แต่นายเป็นของชั้นนี่...อุฮิ"
" อย่ามาอ้างบ้าๆ นิโอคุง.... ใจจริงนายก็แค่สนองความอยากของตัวเองแหละ ไอ้บ้า"
" แล้วนายไม่อยากหรอกเหรอ ..... "
โดนถามแบบนี้...... ทำให้ถึงกับต้องใช้ความคิด.... นั่นสินะ ที่ผ่านมา .....กับนิโอคุง
.........เป็นเพราะเราก็ต้องการนิโอคุงเหรอ ? หรือแค่ยอมๆไป เพื่อกำจัดรำคาญกันนะ.....
ไม่แน่ใจเลย......
นิโอมองสีหน้าครุ่นคิดของอีกฝ่าย .....ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างพอใจ....
" ถ้าตอบไม่ได้ก็ลองทำดูอีกที แล้วก็.....หาคำตอบให้ได้นะ ยางิว"
To Be continue.....
อยากเขียนยาวกว่านี้แต่...กำลังคิดมุขไม่ออก
ก้ากกก ไปทัวร์เก็บมุขด่วน รู้สึกว่าตัวเองเริ่มแป๊กเป็นเดวิด.....
งานตุลามีแรลลี่แหละ ทีมเรายังไม่ได้ตั้งชื่อเลยก้าก 5 คนในทีม...ยังไม่บอกว่าใคร
แต่คงคอสปุริทั้งสองวันแหละนะ (หัวเราะ) ....อาถรรพ์คอสล่มไปหลายอย่าง
แต่ปุริไม่ล่ม(ก้าก) เท่าที่คิดๆ ไว้ก็ คงคอสวนๆอยู่แถวนี้แหละ
แผนการคอส ปีนี้บอกเลยละกัน ปีแล้วอุบ (เพื่ออะไร)
21วันโปรโมทงาน ปีแล้วแต่งพระเจ้าฮารุฮิไป ปีนี้คงเป็นยุกกี้ (หัวเราะ)
จะพาลูกบุนบุนกับลูกอาคายัน ไปแจกใบปลิวของงานที่ถนนคนเดิน (ช่างกล้า)
(ใบปลิวงานเราก็เป็นคนวาดอีก หลอน...ก้าก วาดลูลูชคอสเป็นเทสึกะ 555 สนองนี้ดจิง)
ก็ ถ้าใครจะไป 21เย็นๆ เราก็เจอกันแถวสี่แยกกลางถนนคนเดินล่ะนะ *-*
วันที่ 27-28 ก็คงปุริ วันแรกคิดว่า..... อัทสึชิคุงนะ (อยากแต่งรูดอลฟ์มานานแล้ว)
แล้วก็...อีกหนึ่งตัว ที่จะคอสแต่คิดว่าคนคงมองไม่ออกว่ามันคอสเรอะ
เป็นโปรเจคกับจานก็คือ เราว่าจะคอสน้องมะชุดในดรีมไลฟ์4อะ ชุดขาวของโดริคุงงง
ส่วนจานคอสน้องแมวเซโตะคุง
วันที่สอง แน่นอนว่าเฮียวเท..... เดากันได้เปล่าเนี่ยว่าเราลงตัวไหน
คงไม่มีใครบอกว่าคาบาจิหรอกเนอะ ..... (ยิ้ม)
ยังไม่รู้เลยว่าใครจะเป็นหมาโจให้เรา ก้าก มีชอยส์หลายคนมาก
ฮ่าๆ แบบนี้ก็รู้แล้วสินะ....ว่าเราลงตัวหนายยยย
ปล. ทั้งหมดเป็นแผนการ 70% ไม่แน่ใจว่าจะมีอะไรเปลี่ยนอีกมั้ย
เพราะมันเปลี่ยนได้ทุกวันเลย 55555 ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน
แต่ที่แน่นอนที่สุด งานนี้คอสปุริทุกวันชัวร์ ขึ้นอยู่กับว่าคอสใครเท่านั้นแหละ
เอิ้กกก แล้วเจอกันงานเชียงใหม่นะคะ มนุดปุริทั้งหลายยยย ไว้ไปเมาท์กันนนน
คอสปุริมากันเยอะๆ นะ มาทำให้งานเป็นงานปุริกันเถอะ (หัวเราะ)
อยากเห็น >_<