อัพคั่นไว้ก่อน โหลดรูปโหดติดกันสองบล็อกมันไม่ดี (หัวเราะ)
เพราะตอนที่อัพอยู่ตอนนี้ ฝนก็ตก..... เลยเป็นฤกษ์งามยามดี ?
จริงๆฟิคนี้แต่งไว้นานแล้วเหมือนกันแหละ
แต่ไปโยนไว้ในบอร์ดไม่เคยเอาลงบล็อก
(รอบนี้เอามาอีดิดนิดๆหน่อยๆด้วย เลยไม่เหมือนเดิม)
แถมมีรูปประกอบสุดไฮโซให้ด้วย (หัวเราะ)
ตั้งแต่ดูดรีม 4 จบใหม่ๆ พร้อมกับฝนที่กระหน่ำตกจนเชียงใหม่เกือบน้ำท่วม ?
โฮกกกกก
รักน้องยา
...อีนีโอแกมัน.....
ยุกกี้ก็ร้าย
ซานาดะก็แก่
ว๊ากก อยากเขียนโดริคไค
(โลภจิง ไหนว่าจะโทริชี่ชี่)
อาทิตย์นี้จะไปย้อมผมกลับเป็นสีน้ำตาลเข้มกับตัดให้สั้นอีกหน่อยแล้ว
แม่วีนที่หัวยังทองฝรั่งจ๋าอีแบบนี้ ดังนั้น ก็ไปทำๆ ซะ แม่จะได้สบายใจ
....และถ้าทำแล้ว......ก็จะคอสชิโด้ได้ด้วย ...
/me พี่แป้งฮ้า......อยู่ไหนฮ้า.....หมาโจของเค้า
(เอาซะคุ้มเลย รอบแล้วเป็นนิโอ รอบนี้ก็หมาโจ ฮ่าๆ)
อีกนิด เฉพาะกิจ (คนมันบ้าคลั่ง)
ไปอ่านบลอกยางามิซังมา
คุณเล่นอะไรน่ารักๆแบบนี้เป็นด้วยเหรอคะ กรี้ดดด รักคุณค่ะ
http://ameblo.jp/yagami-ren/
ฟองสบู่รูปหัวใจนั่นมันอะไรค้า กรี้ดดดด
Tenipuri Fanfic
雨
(仁王ｘ柳生）+（真田ｘ幸村）
เช้าวันนี้นี้อากาศแจ่มใสจริงๆ ให้ตาย ....... -*-
ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
............................
อย่างที่คิดเอาไว้ เมื่อเปิดผ้าม่านออกไป สายตาก็ต้องประชันกับ .......กับ....
......ห่าฝนโครมใหญ่ -*-
วันนี้มันอะไรกันนะ ...ไม่ชอบให้ฝนตกเลยแหะ เฉอะแฉะน่ารำคาญ
แต่อาจจะดีก็ได้..... เพราะวันนี้จะได้ไม่ต้องไปซ้อม (มั้งนะ....)
"เฮ้ ....ยางิว..... เฮ้...."
เจ้าของฉายาสุภาพบุรุษเอื้อมมือเปิดหน้าต่างห้องนอนตัวเอง พอก้มมองลงไปด้านล่างก็เห็นเจ้าหางเต่าจอมกวน(ตีน) ยืนอยู่หน้าบ้านในสภาพเปียกมะล่อกมะแล่กเหมือนลูกหมาตกน้ำก็ไม่ปาน (จริงๆแล้วน่าจะเป็นหมาจิ้งจอกตกน้ำมากกว่า ลูกหมาธรรมดามันน่ารักไป)
" แล้วทำไมนายไม่เอาร่มมาด้วยล่ะนิโอคุง.... "
" ก็คิดว่าจะมาเปลี่ยนชุดกับอาบน้ำที่บ้านนายไง "
คนด้านล่างแลบลิ้นปลิ้นตาส่งมาให้ ..... ทำเอาโมโหไม่ลง...ก็เล่นทำหน้าซะน่ารักนี่หว่า แบบนี้ก็ได้แต่พึมพำด่าไปพอให้ยินแหละนะ
" ....กะล่อนนักนะนายน่ะ -*- "
" สิบแปดมงกุฎตะหาก "
" รู้แล้วน่า จะอะไรก็ช่าง... รีบๆเข้ามาในบ้าน เดี๋ยวเอาผ้าเช็ดตัวให้ "
ยางิวบอกปัดไปอย่างเนือยๆ ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินลงไป
รับไอ้ตัวกวนที่เปียกมะล่อกมะแล่กอยู่ด้านหน้าบ้าน.....
ประตูบ้านเปิดออกช้าๆ พร้อมเจ้าของบ้านในชุดนอนบางๆ
" นายบังอาจกล้ามาปลุกชั้นซะเช้าเลยนะนิโอคุง"
" ไม่ม๊าง....ชั้นจะเป็นคนปลุกนายได้ไง... ก็ในเมื่อนายตื่นอยู่ก่อนชั้นมานี่ยางิว ...."
" ชั้นคิดว่าจะนอนต่อ......ถ้าไม่เจอเสียงนายตะโกนเรียกซะก่อน "
" สรุปชั้นผิดว่างั้น ?"
" ก็เออสิวะ -*- "
" เอาน่า......แค่นี้ทำโวยไปได้ .......นี่ยางิว...... อาบน้ำให้หน่อยสิ "
"..................."
" นิดเดียวเองอะ น้าๆๆๆ ได้มั้ยๆๆๆ.....อุฮิื ... ? ? ? "
" ไม่ต้องเลย -*- นายตั้งใจจะก่อกวนชั้นไปถึงเมื่อไหร่กัน นิโอคุง"
" จนกว่า ยางิว ฮิโรชิ จะทำให้ชั้นพอใจ "
นิโอส่งยิ้มกะล่อนๆ ไปให้คนรักที่ยืนทำหน้าเซ็งอยู่ตรงหน้า น้ำฝนหยดจากร่างลงสู่พื้น...ทำเอาพื้นบ้านเปียกไปหมด
"..............."
ไม่มีคำตอบจากสุภาพบุรุษ.... ยางิวลากคอเสื้อนิโอเดินขึ้นห้องไปทันที ...... มือคู่สวยถือวิสาสะแกะกระดุมเสื้อนักเรียนของอีกฝ่ายโดยไม่ถาม .......
ตามมาด้วยการถีบส่งจอมสิบแปดมงกุฎลงไปในอ่างน้ำที่กำลังอุ่นพอดี .....
" เอาอะไรสระผมดีล่ะ น้ำยาล้างจาน หรือว่า......น้ำยาล้างห้องน้ำ หรือว่า....."
.
.
.
ตูมมมมมมมมมมม 
" อาบด้วยกันนะ.... อุฮิ...."
" นิโอคุง.......... ทำแบบนี้อีกแล้วนะ -*- "
ยางิวโผล่หัวขึ้นมาจากอ่างน้ำที่เพิ่งโดนฉุดลงไปเมื่อไม่นาน ชุดนอนบางๆเปียกหมดจนแนบไปกับตัว ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขินทันที
เมื่อรู้ตัวว่ากำลังโดนอีกฝ่ายจ้องร่างกายตัวเองอย่างมีเลศนัย
" ว่าแต่อาบเสร็จแล้วทำอะไรดีน้า.....อุฮิ"
นิโอผลักคนรักไปติดผนังด้านหนึ่ง พลางเอื้อมมือไปปลดกระดุมชุดนอนนั้นออกทีละเม็ดๆ
ก่อนจะถือวิสาสะลูบไล้เอาตามใจชอบอีกต่างหาก
ยางิวแลมองเจ้าตัวยุ่งอย่างเหนื่อยใจ.....
อยากจะโกรธก็โกรธไม่ลงอีกแล้ว ..... วันนี้ไปสายแน่ๆไม่ต้องสงสัย ....
แต่ไม่ต้องแก้ตัว ยูคิมุระก็จะรู้เหตุผลแล้วมั้ง ....
ปล่อยมันเลยตามเลยก็แล้วกัน...โอย ง่วง อยากจะทำอะไรแค่ไหนก็ทำไปเล้ย....
ไอ้บ้านิโอ !!!!!
---------------------------------------------------------------------------------------
ฝนยังคงตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย....
เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินเข้ม ในชุดนอนตัวโปรด ยืนจ้องสายฝนจากหน้าต่างกระจกใส....มือคู่สวยทาบกับกระจก.....สายตามองออกไปอย่างเหม่อเลย
... รู้สึกแย่จัง วันฝนตกแบบนี้พาลให้ความดันต่ำ
จะไปเรียนดีมั้ยนะ ....... จริงๆ จะไม่ไปก็ได้อยู่หรอก แต่ถ้าขาด .....คงไม่ใช่กัปตันทีมที่ดี เพราะวันนี้ต้องไปดูพวกตัวจริงซ้อม อืม....
" ยูคิมุระ......"
ยูคิมุระเปิดหน้าต่างเดินออกไปนอกชานอย่างไม่รอช้า.... มือคู่สวยเกาะราวระเบียง พร้อมชะโงกลงไปหาเจ้าของเสียงเรียกด้านล่าง
" ซานาดะ........" 
" นายออกมาด้านนอกทำไม กลับเข้าไปซะ เดี๋ยวก็เปียกหรอก "
ซานาดะเงยหน้าตะโกนไล่ยูคิมุระให้เข้าไปในห้อง
" ....เปียกก็ให้นายอาบน้ำให้ใหม่ไง เป่าผมให้ด้วยนะ.... "
ซานาดะถึงกับทำหน้างง ไม่รู้เพราะว่าเสียงฝนดังจนไม่ได้ยินที่ยูคิมุระพูด หรือว่า
งงว่ายูคิมุระกำลังจะบอกอะไรกับเขากันแน่
" จะยังไงก็ช่าง เข้าไปข้างในซะ "
ร่างใหญ่ถือวิสาสะเดินเข้าไปในบ้านอย่างไม่รอช้า ....ร่มญี่ปุ่นกางตากไว้ที่ทางเข้า...... ซานาดะรีบสาวท้าวเดินขึ้นไปบนห้องยูคิมุระทันที
เมื่อเดินขึ้นไปถึงชั้นสอง เจ้าของห้องก็เปิดประตูยืนรออยู่แล้ว ...... เรือนผมสีน้ำเงินชุ่มไปด้วยน้ำฝน ....ส่วนสภาพก็ไม่ต้องพูดถึง แน่นอนว่าเปียกโชก ก็ฝนตกหนักขนาดนั้นนี่นา...
" ไง "
ยูคิมุระส่งยิ้มอ่อนหวานให้เหมือนเดิม ..... ทำเอาซานาดะเห็นก็โกรธไม่ลงเหมือนกัน
จะต้องให้เตือนกี่ครั้งนะเรื่องให้ระวังสุขภาพ ถ้านายไม่ห่วงตัวเองก่อนใครจะมาห่วงนายได้ ปัดโธ่เอ๊ย.....
" นายเนี่ยนะ.... รู้ตัวว่าไม่สบายง่ายแล้วยังจะทำแบบนี้อีก...."
"นานๆทีให้ชั้นอ้อนหน่อยไม่ได้รึไง ซานาดะ ...." ยูคิมุระว่าพลางส่งผ้าเช็ดตัวในมือให้ซานาดะ
" อาบน้ำให้หน่อย "
คราวนี้ได้ยินชัดเต็มสองรูหู หายงงแล้วมั้งคราวนี้ ....... ซานาดะถอดหมวกใบโปรดวางไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือก่อนจะรับผ้าเช็ดตัวจากคนรักมา...
" จะให้กระผมอุ้มไปมั้ยขอรับ ท่านยูคิมุระ "
" ฮ่ะๆๆ "
" นายหัวเราะอะไรน่ะ"
" ดูละครญี่ปุ่นโบราณมากเกินไปรึเปล่านายน่ะ....นึกไม่ถึงนะเนี่ยว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากนายน่ะสิ ....ซานาดะ .... แต่อุ้มไปก็ดีนะ"
" คำเชยๆอะไร สำนวนโบราณตะหาก"
" สำนวนคนแก่ล่ะสิ"
" นายนี่มัน... -*-.... คำก็แก่สองคำก็ว่าชั้นแก่...."
" ก็นายมันแก่จริงๆน่ะแหละ"
" -*-"
"น้อยใจไปได้ ...ถึงนายจะแก่ชั้นก็รักนายนะ ซานาดะ "
"...อืมมมมม "
" น้ำร้อนกำลังพอดีเลย .... จะอาบด้วยกันมั้ย " คนที่อยู่ในอ้อมกอดกระซิบที่ข้างหู
" นี่นายกะไว้แบบนี้แล้วแต่แรกรึเปล่า ยูคิมุระ "
".... ไม่ .... รู้ ..... สิ นะ หุหุหุ "
(ยิ้ม)
------------------------------------------------------------------------------------------
ฝนหยุดตกแล้ว......
แต่ว่าใครบางคนยังไม่ยอมลุกจากเตียงเลย.....
" หิวแล้วววววววววววว ยางิว.......ทำมื้อเช้าให้หน่อยสิ อยากกินเนื้อย่าง "
นิโอฉุดแขนยางิวที่นอนหันหลังให้อยู่ข้างๆเบาๆ ทำเอายางิวต้องหันมาคุยด้วยอย่างไม่สบอารมณ์
" นิโอคุง....-*- ใครเค้ากินเนื้อย่างกันตอนเช้าไม่ทราบ " ยางิวทำตาดุพลางสะบัดข้อแขนที่ถูกนิโอจับไว้จนหลุด ปลายนิ้วชี้จิ้มลงที่ปลายจมูกของจอมเจ้าเล่ห์ตรงหน้า
" แล้วก็อีกอย่าง......."
" ลุกไปทำไม่ไหวใช่ม้า "
" ก็เออน่ะสิ .... เพราะใครล่ะ (วะ)"
" ถึงไม่ลุกไปทำมื้อเช้า แต่เดี๋ยวก็ต้องลุกไปเรียนไม่ใช่เรอะ" นิโอส่งแว่นที่อยู่บนหัวเตียงให้ยางิว....
" ช่างมัน วันนี้ชั้นโดด "
สุภาพบุรุษกระชากผ้าห่มคลุมหัว มุดหายลงไปในกองที่นอนทันที....
นิโอเหลือบมองคนรักที่มุดหัวหายลงไปในกองผ้าห่มอย่างอารมณ์ดี .... นานๆทีจะเห็นยางิวที่เป็นแบบนี้แหะ น่ารักจังนายน่ะ
" งั้นชั้นโดดเป็นเพื่อน "
ว่าแล้วก็มุดหายลงไปในกองผ้าห่มอีกคน ....
ให้ตายเถอะอนาคตชมรมเทนนิสริคไควันนี้....หึหึหึหึ
อย่าว่าแต่ตัวจริงเลย........ ไอ้ที่น่าหนักใจกว่านั้นน่ะ
.
.
.
.
" นี่ซานาดะ "
มือคู่สวยสะกิดไหล่คนข้างๆที่กำลังนอนหันหลังให้อยู่ ซานาดะหันหน้ากลับมามองคนที่นอนอยู่ข้างๆเขาช้าๆ
" หืม...."
" วันนี้ โดดกันมั้ย ? " คำพูดของยูคิมุระทำให้เขางงอีกแล้ว ..... วันนี้นี่มันอะไรกันเนี่ย
" พูดอะไรบ้าๆ ....วันสำคัญแบบนี้จะให้กัปตันทีมกับรองกัปตันโดดคู่งั้นเรอะ "
" ไม่เป็นไรหรอกน่า..... "
" ทำไมถึงรู้ว่าไม่เป็นไรล่ะ"
" ก็สังหรณ์....ว่าจะไม่มีใครมาน่ะสิ "
" แล้วถ้าไม่เป็นอย่างที่คิดไว้ล่ะ "
" ก็ช่างมัน ^-^ "
" เอาแต่ใจตัวเองไปรึเปล่ายูคิมุระ "
" ไม่หรอก ...ถ้าชั้นเอาแต่ใจจริงๆ ชั้นคงสั่งให้.....ซานาดะ กอดชั้นอีกรอบ ไปแล้วแหละ (ยิ้ม) "
" เมื่อกี้ยังไม่พออีกรึไง"
" ไม่..... อีกไม่นานก็จะตายแล้ว แค่นี้ขอเอาให้คุ้มหน่อยไม่ได้เหรอ"
" บ้า.... พูดเรื่องตายเป็นเรื่องเล่นอีกแล้วนะ นายน่ะ ขืนพูดอีกทีล่ะก็..."
" ฮะๆๆ คิดมากเป็นคนแก่ไปไ้ด้"
ใบหน้าสวยยื่นเข้ามาใกล้ๆแก้มของคนรักก่อนจะบรรจงจูบลงไปอย่างแผ่วเบา
" ตอบมาสิซานาดะ ว่านายจะยอมให้ชั้นเอาแต่ใจตัวเองอีกครั้งรึเปล่า...."
.
.
.
.
END
จบหน้าตาย *-* สั้นๆ ได้ใจความ
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ฝนเป็นมารดาแห่งความขี้เกียจทั้งปวง
(หันไปแลบลิ้นใส่พี่รองฝนจี้อะมีบู้)
/me วิ่งออกจากบล็อกอย่างว่อง
อนาคตริคไค หึหึหึหึ มันมืดมนไปซะแล้วแหละครับพี่น้อง
อันนี้ไม่เกี่ยวกับฟิคนี้
แต่เป็น...คอมโบค้างมาตั้งแต่สองบล็อกที่แล้ว
ไอ้หัวข้อ สระผมให้แฟน สระผมให้ชู้ สระผมให้คู่นอนข้ามคืน
ถ้าเทียบกับฟิคพี่กี เทะเบะคงเป็นแบบสุดท้ายสินะ
ไม่ติดค้างกันละนะ ฮ่าๆๆ แต่เดี๋ยวจะวาดให้อีก (สนุก)
ชี่ฟู เทะเบะเนี่ย กร้ากกกก พรากผัวพรากเมียชาวบ้านล่ะชอบนัก (หัวเราะ)
วาดยากเว้ยยยย รูปนี้ 3คาบเรียน
เนื่องจากสด ......ไม่ได้กะสัดส่วน ดังนั้นถ้าอะไรเพี้ยน ขออภัยฮ้า
อีกอย่าง นึกไม่ออกว่าอ่างน้ำบ้านอีเบะมันต้องเป็นยังไง
นึกออกก็อีแค่ ดอกกุหลาบกับแชมพูไฮโซ.... (หัวเราะ)
เออ เราวาดดอกกุหลาบได้เน่ามาก เปนอีกหนึ่งอย่างที่ไม่ถนัดในการวาด
แล้วก็ อีเทะใส่ยูกาตะแก่ๆ แต่เบะใส่ชุดคลุมอาบน้ำแร่ดๆนะฮ้า สังเกตดีๆ
