Tenipuri Doujin Plot
[Oshitari X Atobe]

M E B A C H I C O !


* Awaken up this morning, glancing at the alarm clock
I was so shocked , I overslept
I had to rush , to get ready
Because last night I was on the phone until late,
Having a long conversations with Atobe.

.

.

.

บิลค่าโทรศัพท์มันตามมาหลอกหลอนชั้นทุกวัน
นอนก็ไม่พอ ปวดหัวตึ้บๆ ตื่นก็สาย ไปเรียนไม่ทันทุกที
.
.
เวลานอนไม่พอเนี่ย ทำไมมันถึงได้รู้สึกเวียนหัวขนาดนี้นะ
แถมยังเป็นแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน

ทุกวัน

ทุกวัน
ทุกวัน

ทุกวันเลยว๊อยยยยยยยยยยยยย

แต่นายไม่เคยจะมารู้สึกรับผิดชอบอะไรเลยซักกะนิด
ที่ชั้นทำไปทั้งหมดนี่ก็เพราะรักหรอก ชิ บ้าเอ๊ยยยย
.
.
.
.

" เป็นอะไรโอชิทาริ"
"....................."
(ชั้นก็นั่งด่านายอยู่ในใจไง แต่ว่านายคงจะไม่ได้ยินสิท่า หึหึหึหึ ไอ้ซื่อบื้อเอ๊ยยย)
โอชิทาริพยายามเอาหนังสือคณิตศาสตร์มาบังหน้า ทำเป็นอ่าน เพื่อจะเลี่ยงการสนทนา
แต่ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรเลย เพราะว่าคนอย่างโอเระซามะ อยากได้อะไร ก็ต้องได้

" ทำไมนายถึงไม่ตอบที่ชั้นถามฮึ ชั้นถาม....นะ ชั้นถาม" อาโตเบะเริ่มขึ้นเสียง
"..................." (ใจแข็งเข้าไว้ยูชิ)
เมื่อเห็นว่าใช้เสียงเข้าขู่ไมได้ผล อาโตเบะก็เปลี่ยนเป็นพูดเบาๆประหนึ่งว่าจะอ้อนแทน
" เย็นวันนี้ว่างมั้ย " (ยังไม่เลิกพยายาม)
" ไม่ว่างมั้ง ........" เจ้าตัวที่ถูกคุกคามลดหนังสือลง จ้องตาตอบกับเจ้าชายประจำโรงเรียน "นายมีธุระอะไร"
" คืนนี้ถ้านายว่าง โทรมาคุยเป็นเพื่อนหน่อยสิ"

.
.
.
ปึงงงงงงงงงงง !!!!!
" เอานี่ไปดูซะ อาโตเบะ "
โอชิทาริยัดซองสีขาวสะอาดใส่มืออาโตเบะ แล้วก้าวขาฉับๆ ออกจากห้องเรียนทันที
เป็นเวลาเดียวกันกับที่กริ่งเริ่มชั่วโมงโฮมรูมดังขึ้น

"เฮ้ โอชิทาริ จะไปไหน ไม่เข้าเรียนเรอะไง" อาโตเบะตะโกนไล่หลังโอชิทาริไป
แต่คิดว่าเจ้าตัวคงไม่ได้ยิน หรือได้ยินก็ทำเป็นไม่ใส่ใจมากกว่า
เมื่อแผ่นหลังกว้างเดินหายลับไปกับมุมตึก อาโตเบะก็เลิกสนใจ แน่นอนล่ะ
โอเระซามะน่ะรึจะไปง้อใคร ถึงจะเป็นคนที่ชอบอยู่ก็เถอะ มันเสียฟอร์มนี่หว่า

ว่าแต่โอชิทาริมันยัดเยียดอะไรให้มากันนะ
.
.
.
มือคู่สวยเปิดซองออกช้าๆ คลี่กระดาษสีขาวด้านในออกดู ก็ถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่

นี่มันบิลค่าโทรศัพท์ของโอชิทาริอันยาวเป็นหางว่าว .....
ส่วนเบอร์ที่ปรากฎในใบรายการแจ้งการใช้งาน ก็ไม่ใช่เบอร์ใครที่ไหน

" เบอร์ตูข้าล้วนๆ"

นี่นายโกรธเพราะเรื่องแค่นี้เองเหรอ หึหึหึ โธ่เอ๊ยอุตส่าห์คิดมาก
นึกว่าไปกินรังแตนมาจากไหน
(รังแตนที่ว่าอาจจะอยู่แถวๆชมรมเทนิสเซชุน)

หึ เอาก็เอาวะ เย็นนี้ต้องลากไปดินเนอร์หรูซะหน่อยแล้ว
นายจะหายงอนชั้นมั้ยนะโอชิทาริ

คราวหน้าชั้นจะเป็นฝ่ายโทรหานายเองก็ได้
ค่าโทรน่ะมีปัญญาจ่ายอยู่แล้ว ... นายน่ะมีปัญญาอยู่คุยกับชั้นถึงเช้ารึเปล่าล่ะฮึ

END
...

เหตุการณ์แบบนี้จะไม่เกิดขึ้น หากคุณดูโฆษณาเน้
ก็ชี่มันใจอ่อนเองนี่หว่า ถ้าเก็บไว้ไม่โทรบ่อย เก็บไว้ไม่โทรบ่อย ก็ไม่เปนไรแล้ว

กรุณาจิ้มฉึ้ก

Dtac โทรแต่พอดี ม่ายโทรบ่อยยย
ก้าก อยากให้อีชี่มันไปเล่นโฆษณานี้จังเลยอะ ยิ่งดูหน้าพระเอกมิวสิคก็ยิ่งหลอน
ถึงอีชี่จะหน้าตาดีกว่าพระเอกมิวสิคนี้อยู่หลายขุมก็เหอะ แต่ตรูเชื่อว่าชี่ทำรั่วแบบนี้ได้
แล้วก็เอาโทริกะชี่ชี่เต้นเป็นแดนเซอร์อยู่ด้านหลังนะ สงสัยจะเพอร์เฟค

(โดนแฟนคลับเฮียวเทรุมกระทืบ)

ว่าแล้วก็ลองเปลี่ยนเพลงเค้าใหม่เป็นเวอร์ชั่นอีชี่ร้อง
ในวงเล็บนั่นเป็นคำพูดอาโตเบะนะ

ไม่โทรบ่อย
Oshitari Yuushi

โอเร~ซาม๊ะ เธออยู่ที่ไหนเธอทำอะไรอยู่นะ ( อยู่ชมรม ซ้อมเทนนิส)
อยากให้เธอรู้ชั้นคิดถึงเธออยู่นะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊า (จริงเรอะ)

แต่ชั้นไม่โทรบ่อย ชั้นไม่โทรบ่อย เก็บไว้คิดถึงกานนนน (ไอ้งก )

I MISS YOU~

โทษนะ ไม่หายไปไหนไม่เคยเปลี่ยนใจหรอกนะ
ก็ยังคิดถึงและยังอยากคุยอยู่นะ อ๊ะ อ๊าวว

แต่ชั้นไม่โทรบ่อย ชั้นไม่โทรบ่อย เก็บไว้ค่อยคุยกานนน

OH BeBe~

เราเอาเวลาไปทำอะไรดีๆนะ (หึหึหึหึหึหึหึ อะไรดีๆที่ว่า.....)
จะโทรทำไมให้มากให้มายมันเปลืองนะ
ไว้เจอเมื่อไหร่ อยากคุยเท่าไหร่ ไม่ว่ากานนน

*[]*
พอเหอะ แม่งเสื่อม

โอยยยย
แล้วทำไมมาเขียนเรื่องโทรศัพท์ล่ะเนี่ย ....
นั่นสินะ สงสัยฟังเพลง Mebachico ของอีชี่มากไปนั่นแหละ
อยากเอาเรื่องนี้ไปเขียนโดนะ คงรั่วพิลึก
(แค่ต้องหลังจากออกโดเทะฟู 2 เล่ม และอาจจะนิโอยางิวอีก 1เล่ม)

รอไปก่อนเถอะนะเกยูร



วันนี้ก็ไปเรียนที่คณะมา อากาศร้อนมากๆๆ
ตัววิชาของภาควิชา Food Engineering นรกมีจริง ร้อนก็ร้อน
ฟิสิกส์ก็ยากควาย อยากจะกลับบ้านไปกระโดดเอาหัวชนก้อนเต้าหู้ซะให้ตาย
เรียนได้ครึ่งชั่วโมงเริ่มหายใจไม่ออก

ปริมาณไอน้ำในอากาศสูงมาก (เหงื่อของทุกคนเริ่มระเหยกัน)
ห้องกลายเป็นห้องอบซาวน่า

.....สุดท้ายเราก็เลิกตั้งใจเรียน
นั่งวาดรูปเล่นซะงั้น

อีชี่ซวยอีก




พอถึงวิชาเมเจอร์ตัวเองก็นั่งวาดรูปเล่นอีก .... วันนี้เรียนเรื่องหมากฝรั่งและ Process
(เราเรียนเมเจอร์พัฒนาผลิตภัณฑ์น่ะ ตอนนี้เน้นอาหาร ได้ทำมันทุกอย่าง)
ถือโอกาสวาดซะ

หมากฝรั่งก็คือหมากฝรั่งสิวะ โฮยย แค่เห็นโครมาโตแกรมก็ซีดแล้ว
แถมไม่พอก่อนหน้านี้เรียนเรื่อง Gum ด้วย มีโคตรหลายตัว
แต่ละตัวก็ต้องจำคุณสมบัติตะพึดตะพือ .......

เคี้ยวไปเป่าไปวันๆแบบบุนตะ สบายกว่าชิมะ




ก่อนไปแปะเพลงให้เข้ากะชื่อเอนทรี่หน่อย
หลังจากนี้ก็จะอัพเทนิปุริต่ออีกหลายๆบล็อกสินะเรา ฮ่าๆๆๆ

เอ๊ะ แล้วรูปคอสล่ะ (หึหึหึหึ)

[Kesshou] Mebachico
Oshitari Yuushi