ใครอ่านเซตสึโบเซนเซย์อาจจะรู้สึกคุ้นกับหัวข้อเอนทรี่วันนี้

ปรากฎการณ์ไหลย้อนกลับ....  ถ้าใครที่ไม่เกท   จะยกตัวอย่างที่หยิบมาจากเซตสึโบเซนเซย์ให้ฟัง
มันก็เป็นเหตุการณ์ที่ย้อนสวนทางกับเวลา  ... คือ จากสิ่งที่ใหม่กว่ากลับไปหาสิ่งที่เก่ากว่า..อะไรประมาณนั้น

เช่น .....   อนิเมปาจิงโกะมีที่มาจากการ์ตูนแท้ๆ  แต่ดันเริ่มอ่านการ์ตูนเพราะเล่นปาจิงโกะ
สมัยนี้ตู้ปาจิงโกะมีตัวการ์ตูนต่างๆเพิ่มขึ้น  พอชักจะสนใจว่า  นี่มันตัวอะไรหว่า  คนเฒ่าคนแก่ก็จะหันมาอ่านการ์ตูนกันมากขึ้น   อะไรแบบนี้เป็นต้น

หรือ 

ศึกษาประวัติศาสตร์กรีก   .... โดยเริ่มมาจากเซนต์เซย่า
อ่านคัมภีร์ไบเบิล  และฟังเพลงคลาสสิค.. โดยเริ่มจากอีวานเกเลียน
ชอบอาหารจีนหลังจากได้อ่านจอมโหดกระทะเหล็ก

เป็นต้น...

ใช่แล้ว  เราแม่งก็มีเหตุการณ์ขำๆเกี่ยวกับปรากฎการณ์ไหลย้อนกลับโดยที่ไม่ตั้งใจแม้แต่น้อยเหมือนกัน
คราวนี้ดันเป็นเรื่องดาราดังที่เราไม่เคยเข้าถึงเลยแม้แต่น้อย ....   เอาล่ะ  มาตั้งความคาดหวังกันซะ


ว่าใคร  จะเป็นคนสร้างปรากฎการณ์ไหลย้อนกลับให้กับเรา


.....เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า

เราชอบดูดราม่ายุ่นมากกกกกกกกกกกกกกก
มักจะโหลดมาดูเป็นซีรีย์ๆ    แต่ไม่เคยโหลดเกาหลีมาดูเลย (แอนตี้ส่วนตัว เกาหลีอะ เราดูแต่ยัยตัวร้าย)

เรื่องที่ดูก็หลายๆแนว

แนวหมอ >> God Hand Teru /  Voice

แนวพ่อบ้าน  >> Shitsuji / Mei chan no Shitsuji

แนวครูนักเรียน เพื่อนพ้อง  >> Gokusen / Tadashi ouji no tsukurikata

แนวนักสืบ >>  Tripple Complex

แนวลึกลับผีสิง >> Tokyo GT / RH plus

แนวรักๆ >> Hotaru no Hikari

แนวที่ไม่มีนางเอกมีแต่นายเอก >> Itsuka no Kimi e  /  Takumi kun series

วุ่นรักหอพักอลเวง >> Koko wa Greenwood / Hanakimi

แนวโศกเคล้าน้ำตา .....


ซึ่งในบรรดาที่โปรดปรานก็เป็นหนังเศร้านี่แหละ   ยิ่งเรียกน้ำตาได้เท่าไหร่เราก็ยิ่งชอบ
เป็นมาโซคิส ชอบทำตัวเองให้จมอยู่กับห้วงความเศร้า  ....... จนบางทีดูแล้วหลอนไปหลายวันก็มี

หนึ่งในเคสนั้นก็คือเรื่องเน้




ใช่แล้ว น้ำตาหนึ่งลิตร  (ซึ่งมันเอาน้ำตาจากกูไปไม่รู้กี่ลิตรแล้ว  ...ดังนั้นชื่อเรื่องตอแหลมาก 55 )
ประทับใจมากก และหลอนมากในคราวเดียวกัน   ที่ประทับใจก็คือ อาโซคุง ...
คนอะไรวะ  น่ารัก  แถมยังเป็นคนดีสุดๆเลย  ถ้าหาแฟนได้แบบนี้กูตายอย่างสงบเลยนะ
ส่วนที่หลอนก็คือ ....  ถ้าตรูป่วยแบบนางเอกล่ะ  ....  จะทำไงเนี่ย
เราเป็นพวกจิตตก   ...ถ้าเป็นไปได้ก็ขอไม่รู้วันตายตัวเองดีกว่า  แบบ จู่ๆ ตายไปเลย ไม่ต้องรู้อะไรทั้งนั้น
จะดีกว่าเหลือเวลาเท่าไหร่  เราไม่ชอบนับถอยหลังวันตาย  ทรมาณจะตาย เพราะเราไฮเปอร์
โลกนี้ยังมีอะไรให้เราทำอีกโคดเยอะ   ...ดังนั้นถ้าป่วยเป็นแบบอายะจัง  กูตายชัว... ตรอมใจตาย
(ไม่ใช่ยุกกี้นี่  จะผ่าตัดหายแล้วไปตบเกรียนแมวต่อได้)

ช่วงนั้นมายบูมเป็นน้ำตาหนึ่งลิตรเลยนะ

อา ....อาโซคุงเท่ห์ม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


หลังจากนั้นผ่านมาอีก  เกือบปี....

เมื่อจันทร์ที่ผ่านมาไปเดินตลาดหน้ามอ ....เพื่อหาของขวัญให้กับเจ๊โมจิ


ตอนแรกก็ว่าจะไปซื้อของที่ร้านที่อ๋องแนะนำมา   (ซึ่งเดินหาแทบตายว่าร้านมันอยู่ไหน)
เค้าจะทำพวกสินค้าแฮนเมดเป็นตัวคาแรกเตอร์จากสตูดิโอจิบลิ ..ก็ว่าจะซื้อคาโอนาชิ 


แต่ดันไปเจอไอเทมเหมาะกับเจ๊มากกว่านั้น (บอกไม่ได้เดี๋ยวสปอย)
ก็เลยกลายเป็นว่าร้านนั้นไม่ซื้อของแล้ว   ก่อนจะกลับเสือกสายตาดี

เหลือบไปเห็นว่าร้านนั้นขายดีวีดีพวกคอนเสิร์ต ....


แผ่นผี  ถูกดี  กูขี้เกียจบิท ...
(เป็นความคิดที่เลวมาก อย่าเอาเยี่ยงอย่าง)

ตามสันชาติยานโอตาคุที่ดี  ก็ต้อง .......  สาวๆ ฮัลโหลโปรเจค

หยิบได้มา 1แผ่นละ เป็นคอนมอนิ่งปี 2008วินเทอร์  (ยังไม่ได้ดู ก้าก หลังเขาโคด)
ทีนี้ ....แค่นั้นมันไม่พออะ   ...ออกแนวว่าอยากหาอะไรดูเพิ่มอีก

เหลือบไปดูที่ชั้น...

อะไรก็ได้ที่ตรูต้องฟังผ่านหูมาบ้าง  ..... และยังไม่เคยดู.....



อะไรวะ

อะไรวะ

อะไรดีวะ

(เริ่มเดาได้รึยัง    ..เราว่าถ้าแฟนคลับล่ะก็  น่าจะเกทตั้งแต่น้ำตา 1 ลิตรละ)

เอาล่ะเฉลย
ที่หยิบมาคือ  ....  NewS concert tour  Pacific 2007-2008   the first tokyo dome concert

อาจจะชอคโลกหน่อยนึง  อุริน่ะหรือดูค่ายจอนนี่...

คือ......
อยากจะบอกว่า  เออ  เราก็ชอคตัวเองเหมือนกัน =[]=


แต่คงนิสัยเปลี่ยนไปตั้งแต่ไปเรียนกับครูเซเวียร์นั่นแหละ  แล้วก็เริ่มแก่ตัวแล้วด้วย  ฟังเพลงหลายแนวมากขึ้น
โยนข้อแม้ทิ้งไป ไม่ค่อยยึดติดกับตัวนักร้อง  ยกเว้นมันจะแบบว่า ....สุดทนจริงๆหรือไม่ชอบจริงๆ   ก็จะไม่ฟัง
(เช่นเพลงเกาหลี  อันนี้เพราะเราไม่ชอบภาษาเค้าเป็นการส่วนตัวมานานแล้ว  แปร่งๆ แปลกๆ)
แต่ยังไงก็ตาม  ถ้าเป็นเพลงยุ่นล่ะก็จะลองฟังก่อนนะ *-* (เพราะเราชอบภาษาญี่ปุ่นมาตั้งแต่เด็ก)
^
ลำเอียงเห็นๆ

ส่วนที่มันเป็นนิวส์ก็คงเพราะว่า ...ความคล้าวของเราเอง   ....

ย้อนกลับไปเมื่อไม่นานมานี้...

ตอนที่อัลบั้ม Colors ของนิวส์ออก

เราก็ตัดสินใจโหลดมาฟัง


เพราะว่านึกว่าเป็นของวงลูกโจร  (วง Colors) OTL


โถ  ก็ฟอนท์มันทำให้นึกถึงซะขนาดนั้น  แถมชื่อมันก็เหมือนอะ ใครจะไปรู้ว่าชื่ออัลบั้มหรือชื่อศิลปิน
เพราะไฟล์ที่โหลดมามันเสือกชื่อ colors.zip

พอโหลดเสร็จก็แตกซิบไฟล์  ยัดลง itune   เฮ้ยทำไมโจรเสียงเปลี่ยน แนวเพลงยังกะค่ายจอนนี่

เฮ้ยเดี๋ยวก่อน .....  ย้อนกลับไปดูชื่อวงที่ขึ้นหรา..... อ่าวเวรไม่ใช่โจร  OTL
สรุป....กูคล้าวเอง...

ซึ่ง....มันเป็นการทำให้เรามาพบพานหนุ่มๆวงนี้ครั้งแรกเลย
ไหนๆก็โหลดมาแล้วตั้งไม่รู้กี่ร้อยเมก  จะลบทิ้งไปก็เสียดายอะ  จริงๆคือ ถ้าไม่ฟังเลยมันก็เหมือนเราอคติ
ครูเวียร์บอกว่าเราต้องเปิดกว้าง  โอเคเราจะมาลองเปิดกว้างกัน

เราจะลองฟังดู.....
เพลงแรกที่ได้ฟัง ก็คือ....

Weeeek...

ไอ้เพลงนี้มัน.....
ฉันเคยได้ยินทีไหน ?????  @.@~~~

ใช้เวลา 28วิในการนึกออก  อ๋อ  มันเคยมีคนเอาไปทำพีวีลายเส้นที่เต้นกันเจ๋งๆ  ของเฮียวเทกับริคไค
น้องกลอยเคยส่งในนิโกะๆ มาให้แล้วรอบนึง ตอนนั้นยังชมอยู่ว่าเพลงสนุกนี้แต่ไม่รู้ว่าวงไหน


...ทำความรู้จักไปในคราวเดียวว่า อ๋อ  ของวงนิวส์นี่เอง
เกิดลูปไหลย้อนกลับที่ 1

Nico Nico >> Tenipuri Mad >>>> Weeeek >>>>>> NewS
( เพลงนี้มันดังเพราะนักร้องดังร้องแท้ๆ  แต่ดันรู้จักเพราะแมดในนิโกะๆ  OTL)


ซึ่งก็รู้ข้อมูลแค่นั้นแหละ รู้แค่ว่าเป็นวงบอยแบนด์ค่ายจอนนี่

วงนี้มีกี่คน

ใครเป็นสมาชิก หน้าตายังไง ?

อันนี้ไม่รู้จริงๆ
 
สนใจฟังแต่เพลงแหละนะ  ก็ฟังวนๆจนติดหูทั้งอัลบั้มคัลเลอร์  ...เป็นการชดใช้บาปที่คล้าวโหลดเค้ามา
เพราะนึกว่าของพี่ลูกโจรซะนี่ (  แค่มันกลับกัน พวกนั้นเค้าคือพวกพ่อเทพบุตรใช่ไหม ?)
ซึ่งคงไม่สเปกเราเพราะเราชอบโจรๆ (อ่าว ?)

เอาล่ะกลับเข้าเรื่อง


สรุปว่าก็ได้มอนิ่งกับนิวส์กลับบ้าน


.....
มานั่งเปิดดูซักพัก
ก็เริ่มเห็นอะไรคุ้นๆ


...อยากให้เห็นภาพเราตอนนั้นจัง

นั่งมองแบบงงๆ  งงเหมือนพวกคุโรมาตี้เห็นกอริลล่าหลายๆตัว ....

.........

อ้าว นั่นมันอาโซคุงนี่  เลิกเป็นหมอไปเป็นนักร้องแต่เมื่อไหร่ ?

....

สาบานได้ว่าคอนเสิร์ตนี้ทำให้เห็นหน้านักร้องวงนี้เป็นครั้งแรก
ปกคัลเลอร์ที่โหลดมาก็ไมได้ใส่ใจ รูปมันเล็กและไกล เลยไม่รู่ใครเป็นใคร 
ถึงขนาดเข้าใจผิดนึกว่าวงลูกโจรได้เนี่ย......กูไปอยู่ดาวไหนมาวะ 
(ดาวโจร ....  ดาวโจนส์  อุบส์ ครึ่กๆ  นั่นมันตลาดหุ้น)

เพิ่งรู้ว่าอาโซคุงเป็นนักร้องวงนิวส์   (และ...เพิ่งรู้ว่าวงนี้มียามะพีด้วย =[]= )
ยังเรียกอาโซคุงอยู่อีกนะฉัน..  แล้วชื่อจริงเค้าคืออะไรล่ะ  มารู้ทีหลังว่านิชิคิโด เรียว  ตัวคันจิสองตัวเหมือน
ชิชิโดะ เรียว อีก  งี้ตัวจริงเค้าจะต้องเป็นพวกผู้ชายปากร้ายๆชอบหาว่าคนนี้คนนั้นไม่เท่ห์แน่ๆเลย...
(ก็คิดแบบนี้เอาไว้ในใจ.. )
^
แฟนคลับอ่านมาถึงตรงนี้อาจจะขำก๊ากไปแล้ว...
นั่นคือความคิดของเราที่ไม่รู้จักเรียวจริงๆนะ รู้จักแต่อาโซคุงผู้แสนดีอ่ะ  ฮ่าๆ

สรุปว่าวันนั้นดูคอนไปก็.... จำได้สองคนคืออาโซคุงกับมะพี
ส่วนอีก4 คนไม่รู้ว่าใครเป็นใคร orz

สรุปว่าตรูฟังแต่เพลงจริงๆสินะ   ถึงได้ไม่รู้ขี้มีตดอะไรขนาดนี้  
(เชิญหัวเราะให้ฟันร่วงกันเลยนะทุกคน  ฮ่าๆๆๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า  ...ไว้อาลัยให้ด้วยจะดีมาก
เราก็มุดอยู่แต่ในดงหนุ่มเทนิมิวแหละ ถึงได้ไม่รู้จักอะไรใครเค้า มันก็แทบคนละฝั่งเลยนะ)


และด้วยความที่ดิฉันดูดราม่าประทับใจอาโซคุงมาก
ตอนดูคอนเลยสนุกกับการดูเรียวเป็นพิเศษ  ชอบตอนยิ้มยิงฟันเล่นหูเล่นตา ยังกะเด็กๆเลย
ทั้งๆที่เค้าแก่กว่าเรา ฮ่าๆๆๆ   น่ารักดีนะ  

สรุปว่านี่มันก็คือปรากฎการณ์ไหลย้อนกลับดีๆนี่เอง


น้ำตาหนึ่งลิตร  >>  อาโซคุง   >>>  วงนิวส์  >>>>  นิคิชิโด  เรียว .....


จริงๆควรจะชอบพ่อเทพบุตรในฐานะนักร้องจอนนี่มาก่อนแท้ๆ  แต่ดันชอบเพราะเค้าไปแสดงหนังเรื่องนึง
เพราะแสดงหนังก็เลยตาม   จริงๆมันต้องตามหนังที่เค้าแสดงเพราะเค้าเป็นดาราจอนนี่ตะหากเล่า
จริงๆมันคือ..... ดาราชื่อ นิชิคิโด เรียว แสดงเป็น อาโซ ฮารุโตะ...
แต่ในสมองของเรา มันดันกลายเป็น  อาโซ  ฮารุโตะ  ....ที่จู่ๆวันนึงก็ไปออดิชั่นเป็นนักร้องค่ายจอนนี่ ^^!

อา  ปรากฎการณ์ไหลย้อนกลับช่างน่ากัว
(แถมมีความผิดพลาดเล็กน้อย  มาจากการโหลดอัลบั้ม..เพราะนึกว่าเป็นเพลงลูกโจรอีกตะหาก)

เรื่องขำแบบนี้จะหาไหน ...


ไหนๆ ก็ไหนๆละ  ไหนๆ ก็โดนไหลย้อนกลับแบบที่วิสเปอร์ก็ยังช่วยไมได้แล้ว
ก็เลยหาข้อมูลของอาโซคุงอ่านซักนิดนึง  ......
เหมือนจะเจอเรื่องที่เขียนเอาไว้ว่า  นิชิคิโดะ เรียวเป็นพวกปากเสีย 

...อย่างที่เดาส่งเดชเอาไว้ ....
เราว่านะ  ที่เป็นแบบนั้นเป็นเพราะตัวคันจิในชื่อที่มันเหมือนชิชิโดะตั้ง2 ตัว แน่ๆเลย ....*หัวเราะ*
(เทียบกันให้เห็น .....  เห็นไหม ตั้งสองตัวแน่ะ 宍戸 亮 กับ   錦戸 亮)
กร๊าก  พ่อคนไม่เท่ห์เอ๊ย  (แต่น่ารักแทนสินะ ฟุฟุ...)   แอบขำ  เดี๋ยวก็เรียก นิชิชิโดะ เรียว หรอก  ก้าก...

ฮ่าๆ ไว้อาลัยให้เราทีเถ้อะ

เอนทรี่นี้ก็จบแค่นี้แหละ  ขำ   ....  ขำตัวเองจริงๆ ไม่ไหวแล้ว
คิดดูละกัน  ว่าจากไอ้นี่  มันกลายเป็นไอ้นี่ไปได้ยังไง แค่จำนวนคนก็ไม่เท่ากันแล้ว กูช่างบ้า

*คว่ำโต๊ะ*

 

*สิ้นหวังแล้วววววววววววววววว*


ปล. ขอตั้งชื่อเอนทรี่ใหม่ไว้ตรงนี้ เพื่อไม่เป็นการสปอยเนื้อหาว่า ...
" อาโซคุงกับปรากฎการณ์ไหลย้อนกลับปริศนาต้นเดือนกรกฎา 2009  "
(มี 2009 พ่วงมาดูเท่ห์เหมือนชื่อโรคระบาดบางโรคเลย หึหึ)

โดนสั่งให้วิจัยองุ่นไร้เมล็ดของโครงการหลวง  ว่าเอาไปทำอะไรได้บ้าง

สุดท้ายก็ตัดสินใจทำซอสองุ่นกับแยม....
แล้วก็เอามาประกอบร่างกับเครปเค้ก  .....


ออกมาหน้าตาแบบนี้

แอบเซ็ง...........

เพราะว่ากระทะเล็กไป  .....  เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่จะไปสอยใบใหญ่เท่าบ้านมา

เครปเค้กไม่บอกวิธีทำละกัน... ง่ายๆเหมือนแพนเค้ก ทอดแป้งฮอตเค้กบางๆ
แล้วก็เอาครีมมาโปะๆ เท่านั้นเอง


เพสองุ่น จริงๆแล้วไม่ได้ทำยากเลย .... ....  ปัญหาขององุ่นคือถ้าเอามาทำอะไรแบบนี้จะต้องเสียเวลา
คว้านเอาเมล็ดออก ซึ่ง ..... มันเสียเวลามากๆ  แล้วก็ทำให้ผลองุ่นเละไม่เป็นท่า...

ดังนั้น องุ่นไร้เมล็ดจึงเหมาะกับอะไรพวกนี้ด้วยประการทั้งปวงเลยล่ะ

เริ่มต้นง่ายๆเราก็ต้องล้างองุ่นก่อน  ล้างผ่านน้ำ  เด็ดออกจากขั้วให้หมด
(รูปประกอบอาจสั่วขั้นร้ายแรง ...)



จากนั้น...ก็ปั่น .....สำหรับซอสองุ่นเท่านั้น 
ส่วนแยม  ไม่ต้องปั่น ให้ใส่หม้อเป็นลูกๆนั่นแหละ แล้วเติมน้ำนิดหน่อยพอ
หมายเหตุ*
วิธีการทำแยมก็เหมือนกันกับวิธีการทำซอสหรือเพสองุ่น .... เพียงแต่ปริมาณน้ำตาลและเพกตินในสูตรไม่เท่ากัน


เอาล่ะมาเข้าเรื่องซอสองุ่นกันต่อ....

จากนั้นก็ทำการปั่นปั่น....
แต่ใช้คนปั่นให้ถูกคนหน่อยนะ ไม่งั้นมันจะดูอันตราย  ดูเสี่ยงไม่น่ารับประทานดังเช่นภาพตัวอย่าง


หลังจากนั้นก็ไปเตรียมส่วนผสมของน้ำตาลกับเพกติน  โดยธรรมชาติองุ่นเป็นผลไม้เพกตินต่ำ
เวลาจะทำแยมจะต้องใส่เพิ่มลงไป  ซึ่งไอ้ต่ำที่ว่าเราก็ไม่รู้ว่ามีอยู่เท่าไหร่เหมือนกัน
ช่างมันเหอะ ไม่ได้อยากสนใจ หนังสือเรียนตอน ปี 3 มันว่าไง เราก็ว่าตามมัน

เพื่อให้การละลายน้ำเป็นไปได้ดีขึ้น   ให้แบ่งน้ำตาลมา 2เท่าของน้ำหนักเพกตินที่ใช้ ผสมให้เข้ากัน
ปริมาณเพกตินที่ใช้ก็ยังขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำตาลทั้งหมดที่มีในสูตร  ... อันนี้ก็ไม่รู้อธิบายไงเหมือนกัน
เราก็ไม่เข้าใจ  ...สรุปว่ากูก็มั่วเหมือนกันแหละ  กะเอาจากสูตรต้นแบบเลย  ...พอลดน้ำตาลก็เพิ่มเพกตินขึ้นตาม



ตวงน้ำเปล่า  ปริมาณ 7เท่าของเพกติน  ตั้งไฟให้ร้อนแล้วค่อยๆตักส่วนผสมเพกตินกับน้ำตาลลงไป
ค่อยๆคนให้ละลาย   ละลายจนเป็นเนื้อเดียวกัน มันจะหนึบๆ เหมือนขนมกัมมี่ อะไรแบบนั้น ก็ปิดไฟ
กรุณาระวังด้วย อย่าปิดไฟผิด ...เดี๋ยวห้องครัวมืด ....  ให้ปิดไฟเตาแกสครับ *ยิ้ม*



หลังจากนั้นก็หันไปสนใจหม้อใบใหญ่ได้แล้ว

ใส่ส่วนผสมที่ขององุ่นที่ปั่นละเอียดจนเละเป็นน้ำ ตั้งให้เดือดก่อนซักครู่หนึ่ง
ค่อยๆเติมส่วนผสมเพกตินที่ละลายแล้วลงไปช้าๆ ค่อยๆเติม  ระวังจับเป็นก้อน


พอเพกตินหมดถึงจะใส่น้ำตาลทรายทั้งหมดที่ใช้ในสูตรลงไป  อันนี้ก็ค่อยๆใส่เช่นเดียวกัน
เคี่ยวไปเรื่อยๆ คนไปเรื่อยๆพอเข้าที่ กรุณาระวังคนผิดหม้อ .....  ไม่รู้ว่าหม้อไหนกันแน่ หูดำทั้งคู่เลย ก้าก

*แขกรับเชิญ* โอชิทาริ ยูชิ หน้าหม้อ  โดนเรียกมาระหว่างกำลังซ้อมวงเมกาเนะ
ใครจะเถียงว่าใช่ไม่หน้าม่อ เอ้ย  หน้าหม้อ มาต่อยกันดีกว่า  ก็เห็นอยู่ชัดๆว่าคนซอสอยู่หน้าหม้ออะ -*-

(คำถาม แล้วเทะหายไปไหน ?)


เวลาที่เคี่ยว..ก็ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่เหมือนกัน ของเราเอาจนเทกซ์เจอร์มันหนืดๆ  แล้วก็มีกลิ่นหอมขององุ่นฟุ้งไปทั่ว
(นักวิทยาศาสตร์การอาหารที่ดีควรจะจับเวลา...เพราะทำอีกครั้งจะได้ทำได้เหมือนเดิม...
แต่เราทำกินเล่นๆเฉยๆ เลยช่างหัวมัน เอาไว้ในอนาคตจะขายก่อนค่อยมาทำ  ...
กรุณาอย่าเอาเยี่ยงอย่าง เราไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์การอาหารที่ดีเลยแม้แต่น้อยครับ)


ส่วนวิธีประกอบร่างกับเครปเค้ก ก็ง่ายๆ
ผสมแป้งเครป...ทอดด้วยกระทะแบน พักแป้งทิ้งไว้ให้เย็น
จากนั้นก็แบ่งซอสองุ่น ตีกับครีมสด  ..เอาไว้ปาดรองระหว่างชั้นเครป
เปิดเสร็จเอาเข้าตู้เย็นให้ครีมเซตตัวนิดหน่อย  แล้วค่อยเอาออกมาราดซอสองุ่นที่ทำให้อีกรอบ

ตักลูกองุ่นที่ทำแยมแยกไว้ต่างหากประดับลงไปก็เป็นอันเสร็จ


ออกมาหน้าตาแบบนี้ ยังกะเครปบลูเบอรี่ แต่ไม่ใช่นะ  องุ่นตะหาก *-*
รสชาติก็เข้มข้นดี  ยืนยันโดยผู้ทดสอบชิมทั่วบ้าน  ....  เค้าว่ากันว่า แซ่บเพราะซอสองุ่นนี่แหละ
การที่ปั่นจนเละทำให้กลิ่นองุ่นที่ผิวองุ่นแรงขึ้น  ก็เลยองุ่นสุดๆ  เข้มข้นสะใจไปเลย

หน้าตามันก็พอไปวัดได้แหละนะ  แต่ถ้าคิดจะขายต้องไปอัพเกรดก่อน...

ที่สำคัญ  ให้ใครเค้ารู้ไม่ได้ว่าอินูอิเป็นคนทำ  *หัวเราะ*

(อ่าวเฮ้ย  ...เค้าก็รู้กันหมดแล้วนี่หว่า ก็ดูมันจั่วหัวบล็อกซะสิ  OTL)